Breaking News: Live from life!

Sister Blog: Orgasming Food!

2011-04-14T20:18:00.000+03:00

Yazmayalı çok uzun zaman olduğunun farkındayım. Ne desem, işler biraz yoğun gidiyor. Birazda yemekten yazmaya vakit bulamamak diyebilirim sanırım. Çok sevgili Estonyalı arkadaşım "Paulina" ile yazmaya başladığımız blog muhtemelen biraz daha aktif olacak. Takip etmeniz ümidiyle. Sevgiler...

http://orgasmingfood.blogspot.com/

***

I know it has been a long time since I wrote the last time. I don't know what to say, probably I cannot find time to write, since I cannot stop eating. The blog we have started with my dear friend "Paulina" from Estonia will probabyly be more active. Hope you will enjoy it. With love...

http://orgasmingfood.blogspot.com/

Vienna Streets: Café Sacher

2011-03-27T15:55:00.004+02:00

Philharmonikerstraße 4

A-1010 Vienna

http://www.sacher.com/

Eğer “SacherTorte”yi sıradan bir çikolatalı kek zannediyorsanız, ciddi bir yanılgı içindesiniz demektir. Ayrıca, eğer daha önce Café Sacher’de değil de başka bir yerde yediyseniz, üzgünüm ama sadece çikolatalı bir kek yediniz.

Sacher, tarifi telif hakları ile korunan orjinal Sacher Torte’yi yitebileceğiniz tek yer (Salzburg, Innsburg ve Graz şubeleri de var). Herşey 1832’de Wenzel Clemens Prince Metternich’in pek mühim misafirleri için aşçısına bir tatlı yapmasını söylemesiyle başladı. Ancak, o gün aşçının işe gelememiş olması nedeniyle bu görev 16 yaşındaki yardımcısı Franz Sacher’e verildi. Tahmin edeceğiniz gibi harika bir tatlı yaptı. Tam anlamıyla bir aşçı olduktan sonra ise kendi için çalışmaya başladı. Sacher Torte o kadar çok talep gördü ki, kek kendi kariyerine başladı ve dünyaca ünlü oldu.

Basitçe özetlemek gerekirse Sacher torte ortasında kayısı marmeladı olan ve kalın bir çikolata tabakası ile kaplı bir çikolatalı (kakaolu değil, çikolatalı!) kek. Ev yapımı, son derece hafif ve köpüksü krem şanti ile servis ediliyor. Yoğun çikolata tadını bu şekilde harika dengelediğini düşünüyorum. En iyi arkadaşı ise elbette bir fincan mélange.

Café Sacher, Opera binasının heman karşısında Kärtnerstraβe üzerinde. Başka bir deyişle de, Hotel Sacher’in altında. İçeride küçük bir café, bar ve satış mağazası var, tahta kutular içinde satılan Sacher Torte’yi eve götürebilmeniz için.Hava güzel olduğunda da dışarıya masalar koyuyorlar. Böylece kekinizin tadını çıkarırken, gelen geçenleri izleyip, sırtınıza vuran güneşle ısınabiliyorsunuz.

Gördüğünüz üzere, Sacher mutlaka görülmesi gereken yerler listesinde. Sadece birkaç gün için bile Viyana’da olsanız, hızlıca bir kahve içip kek yemek için mutlaka uğrayın.

***

If you think of a “Sacher Torte” as an ordinary chocolate cake, you would be sinning, I mean it. Also, if you have tried it before, but not at Sacher, it means that you had an ordinary chocolate cake.

Sacher is the only place where you can eat the original “Sacher Torte” which has a copyright protected recipe (also has a branches at Salzburg, Innsburg and Graz). It all started in 1832 when Wenzel Clemens Prince Metternich, ordered a dessert for his high ranking guests. Unfortunately, that day, the chef was unavailable, so his 16-year-old apprentice, Franz Sacher was reassigned for the job. As you can guess, he had a great success. After he was a fully qualified cook, he started working for himself and the Sacher Torte was in so great demand that, it started its own career and became worldwide very famous.

It is basically a chocolate cake (not a cacao powder cake!) with apricot marmalade in between and with a thick chocolate coating. It is served with fresh homemade fluffy cream. I think this is what balances the strong chocolate taste. Its best friend is of course a cup of mélange.

Café Sacher is just across the Opera House on Kärtnerstraβe. In other words, it is under Hotel Sacher. Inside is a small café and bar and a shop where you get Sacher Torte in wooden boxes. When the weather is nice, they also have tables outside, where you can enjoy your cake while watching the people pass by and the sun warms your back.

As you see, Sacher is a must-go place. Even if you are in Vienna for a few days, stop by for a quick coffee and cake.

Vienna streets: Babette’s

2011-03-05T23:11:00.006+02:00

Schleifmühlgasse 17

1040 Vienna

www.babettes.at

Bir süre önce, master yapmak için, Viyana’ya taşındım; ancak bu Viyana’dan daha ilk yazım. Bu durumun tek sorumlusu ise bitmek bilmeyen bazı evrak işleri ve şehri keşif turları :).

Babette’s, yemek pişirmeyi sevenler için tam bir cennet. Her mutfağa, her yemek çeşidine ve her zevke uygun binlerce kitapla dolu bir dükkan hayal edebilirseniz, işte orası Babette’s! Kitapların büyük bölümü Almanca elbette, fakat zaman zaman İngilizce kitaplar da bulmak mümkün. Aslında bu durumun pek de sorun olduğunu düşünmüyorum. Yemek kitapları dil öğrenmenin iyi bir yolu olabilir. :)

Yemek kitaplarının yanı sıra, geniş bir baharat koleksiyonları da var. Her zevk için bir çok karışım bulmak mümkün. Evet, çok güzel fakat ben ‘akşamki et için bir baharat alalım’ değil de ‘evde kuru kekik, biber ve defne yaprağı kalmadı’ düşüncesinde alışveriş yapıyorum. Bu durum belki Türk olmaktan kaynaklıdır. Biz daha çok baharatların tek tek tadlarını öğrenerek, dolayısıyla onları nasıl kullanırsak neye güzel tat vereceğini istemsizce öğrenerek büyüyoruz. Bunun yanı sıra ABD gibi ‘mutfağı’ olmayan ülkeler, daha çok baharat karışımlarını tercih ediyor. Sebebin, tüketim ekonomisi olmaları ve/veya herşeyi gereğinden fazla kolaylaştırıyor olmaları olabilir. Sıradan market raflarındaki herşey o kadar cezbedici ki, bir süre sonra ‘neden hazırını alıp zaman kazanmıyorum?’ diye sormaktan alamayabilir insan kendini. Elbette bu benim gibi yemek pişirmeyi ve iyi yemek yemeyi sevenler için değil, karın doyurmak için yemek yiyenler için geçerli.

Bu uzun analizin ardından konuya dönecek olursak, Mekan’ın bir de ufak mutfağı var. Hem yemek kursları, hem de menüdeki birkaç yemeği pişirmek için kullanıyorlar. Elbette bu, seçtiğiniz kitaplardan hangisini alacağınıza karar vermeye çalışırken bir bardak kahve içip, bir dilim kek ile midenizi şenlendirebileceğiniz anlamına geliyor. Aynı zamanda ev yapımı kurabiyeler de satıyorlar. Bir tane ikram edilecek kadar şanslıydım, ve ne kadar güzel olduklarını ancak tahmin edebilirsiniz! Sanırım içine ‘sevgi’ koyuyorlar. Sonuçta her yemeğin gizli malzemesi ‘sevgi’ değil mi? :)

“Babette’s”de fiyatlar çok uçuk değil, fakat Avrupa’da bulunduğunu da unutmamak gerek... Bazen, kitapların bir kısmında indirim olabiliyor, bunları takip etmek isteyebilirsiniz. Sahipleri çok yardımcılar ve mağazaya o kadar hakimler ki, birşey sorduğunuzda gidip raflara bakmadan yada bilgisayara göz atma ihtiyacı hissetmeden cevaplayabiliyorlar. Son olarak, İngilizce bildiklerini de eklemek isterim.

***

I have moved to Vienna as you may know but this is unfortunately the first Vienna post I am writing. The reason is I was discovering the city and dealing with some unnecessary paperwork. I will try to compensate in the coming weeks. :)

Babette’s is definitely a Mecca for cooking lovers. There a thousands of books. You can find something for every kitchen, every kind of food and for every taste. Most of them are in German unfortunately but they also have English ones from time to time. On the other hand, I don’t find it too inconvenient. Cookbooks may be a great way of learning another language :).

Besides cookbooks, they have a great selection of spices as well, many combinations for all purposes. It is fine but I prefer buying the spices separate and then combining the way I like or the dish asks for :). I am not a ‘let’s get a steak spice’ person but rather ‘I am out of dried oregano, mild paprika and bay leaves’. This may be because of the cultural heritage of Turks. We tend to know the individual tastes of spices well enough to know what to combine them with. Whereas most countries without a ‘cusine’, such as USA, prefer the ready mixes. It may also be a result of their consumption based economy and/or their tendency to try to make everything too easy and compact. Everything on the shelves or regular markets are so tempting than, in the end it is not strange to ask yourself ‘why am I not getting the readymade one and save time?’ This wouldn’t be a case for people like me who love cooking and good food, but for people who are cooking and eating just not to starve.

After the long analysis let’s go back to the topic. Babette’s also have a kitchen which is used both for cooking courses and preparing the small menu they offer. This means, you can have a cup of coffee and a piece of cake while trying to get which of the books you have chosen. They also sell homemade cookies, and I was lucky to be offered one! It was so great! I am sure they are adding ‘love’ in it. Isn’t love always the secret ingredient? :)

Prices are not crazy at Babette’s, but of course nothing is cheap in Europe… There are sometimes sales on certain books which you may want to follow. The owners are very helpful and know there every centimeter of their shop so well that, when you ask for something, instead of checking the shelves or looking at the computer, they immediately answer. As a last note, I would like add that, they do speak English.

Güne 100 şınav çekerek başlayın!

2011-02-27T14:26:00.010+02:00

Merhaba!

Bugün biraz konsept dışına çıkıp bizzat kendim denediğim ve çok memnum kaldığım şınav programından bahsedeceğim. Günde sadece 15-20 dakika ayıracaksınız, sadece şınav çekeceksiniz ve eminim sonuçlar çok hoşunuza gidecek!

(Programın orjinali burada)

En etkili ve sağlıklı spor aslında sadece kendi vücut ağırlığımızı kullanarak yaptığımız hareketlerdir. İşte bu hareketlerden biri olan klasik “şınav” egzersizini yaparak çok rahat form tutabilirsiniz. Çünkü şınav çekerken kol, kanat, sırt, göğüs kaslarınızı kısaca neredeyse bütün vücudunuzu kullanır ve çalıştırırsınız. Evet biliyorum zor bir hareket, fakat hayatta zorlanmadıkça bir şeyler elde etmek de güç. Ve elbette ki sizden ilk günden yere atlayıp 100 şınav çekmenizi beklemiyorum! Bu rakam iki ay sonunda ulaşılabilecek bir hedef.

Sadece şınav çekerek mi mucizeler olacak diye küçümsemeyin, evet belki baklavalar çıkmayacak ama vücudunuz çok iyi toparlanacak. Bu program sonunda gücünüz artacak, kan dolaşımınız hızlanacak ve daha sağlıklı, canlı olacaksınız.

İlk adım: Doğru şınav çekmek!

Belki de en önemli kısım bu. Vücudunuzu doğru pozisyona kilitleyip doğru hareketi yapmak. Aşağıdaki resim üzerinden anlatıyorum,

Öncelikle sert bir yüzey bulun (parke olabilir, yoga matı falan olmasın lütfen). Ellerinizi omuz genişliğinde açıp ilk resimdeki gibi dümdüz durun.

Daha sonra yere paralel olarak vücudunuzu alçaltmaya başlayın. Dirsekleriniz 90 derece açıyla büküldüğünde durun ve kollarınızı düzleştirerek vücudunuzu kaldırıp ilk pozisyona geri dönün (2. ve 3. resimler). İşte bu hareket 1 adet şınav çektiğiniz anlamına geliyor!

Aşağıdaki videoda görsel anlatım da mevcut,

Eğer bu harektle çok zorlandığınızı hissediyorsanız dizlerinizin üzerinde şınav çekmeyi deneyebilirsiniz, (ki eğer uzun zamandır spor yapmıyorsanız kesinlikle böyle başlamanızı tavsiye ederim)

Kendinizi test edin!

İlk test şu anki form durumunuzu belirlemek için. Buna göre size özel bir program hazırlanacak. Biraz ısınıp, yere atlayın ve çekebildiğiniz kadar şınav çekin!

Çektiğiniz şınav sayısı her ne kadar hüsran olsa da lütfen hile yapmayın veya yarım şınavlar çekmeyin. Bu bir yarış değil ve emin olun yanlış programa girmek istemezsiniz!

Şimdi kendi seviyenizi belirlemenin zamanı geldi. Yukarıdaki 3 sütundan öncelikle yaş aralığınızı bulun. Örneğin 40 yaş altıysanız, ilk sütuna bakmanız lazım sadece. Sonra çektiğiniz şınav sayısı ile aralığınızı belirleyin. Mesela ben 15 şınav çekmiştim, böylece 3. seviye oluyorum. Çoğunluk zaten 2. veya 3. seviyede çıkıyormuş başlangıçta.

İlk hafta programı

Haftada 3 defa şınav setleri yapacağız. Bu yüzden öncelikle kendinize 3 gün belirleyin. Mesela ben kendime Pazartesi-Çarşamba-Cuma olarak belirledim. Hem egzersizler arası 1 gün dinlenebiliyorum hem de haftasonu uyuşukluğumdan vazgeçmiyorum :).

Program 5 setten oluşuyor. İlk gün her set arası 60 saniye dinleniyorsunuz. İkinci gün bu süre 90 saniyeye, üçüncu gün ise 120 saniyeye çıkıyor. Tahmin edebilirsiniz dinlenme süresi arttıkça çekeceğiniz şınav sayıları da artıyor :).

Yine 3 sütun var. İlk testte kaç şınav çekebildiyseniz ona göre programınız var. Örneğin ben 15 şınav çekmiştim. Haliyle 3. sütundaki programı yapacağım. İlk olarak 10 şınav ile başlayıp sonra 12-7-7 ve son olarak en az 9 tane olmak üzere çekebildiğim kadar şınav. Her set arası 60 saniye dinlenebiliyorum. Böylelikle programdaki ilk günüm bitmiş olacak.

Şimdiden herkese kolay gelsin :). Diğer iki günü de yapmayı unutmayın! Şınav sayıları ve dinlenme süreleri değişiyor bunlara dikkat! Haftaya yeni program ile görüşmek üzere!

----------------------------------

Hi,

A little out of concept but I would like to introduce you with a program I personally tried and got good results. By doing only push-ups you can get much healthier and alive!

Details are listed in this site,

http://hundredpushups.com/

Take care!

Wienerwald – Sağlıklı Fast Food!

2011-02-23T23:54:00.009+02:00

Yemeksepeti

Wienerwald TR
Tel : 436 0606 (GOP)

21. yüzyıl yaşam stilinde hareket etmeye zamanımız yok. Günün büyük çoğunluğunu ya ofiste ya evde ya da okulda, bir sandelyenin üzerinde çalışarak geçiriyoruz. Bir de bu durumun yanı sıra müthiş lezzetli, çarçabuk yiyebileceğimiz ama oldukça sağlıksız, yağlı ve kalori bombası fast-food zincirleri gibi bir opsiyonumuz var. Hâl böyle olunca da tabir-i caizse ne yesek yarıyor :). İşte bu döngüye alternatif olarak sizi ünlü tavukçu Wienerwald’la tanıştırmak istiyoruz.

Beyaz et zaten sağlıklı. Bu bilenen bir gerçek. Fakat pişirme stili de oldukça önemli. Wienerwald işte bu sağlıklı eti alıp sıfır yağ katarak buharda pişiriyor. Sonuç mu? Pamuk gibi etler, mükemmel bir lezzet ve sağlıklı bir öğün.

Kendi görüş açımdan, özellikle öğle yemeklerinde iyi gidiyor açıkçası. Paket servis çok hızlı, abartmıyorum 15 dakikada kapınızda oluyor siparişiniz (Ankara – GOP şubesi). Paketleme de oldukça kompakt. Yedikten sonra toparlayıp atması kolay. Menüden tercihim genelde sossuz “yarım tavuk”. Doyurucu, lezzetli ve hafif. Bu sayede bütün öğleden sonranız uyku halinde geçmiyor.

Tabii kendinizi biraz şımartmak da bir seçenek. Geçenlerde Drama Queen ile beraber bir spor çıkışı şubelerine uğradık. Geniş, ferah, ışıklı ve oldukça temiz bir yer. Hizmet de iyi. Üzerine 8 otlu sos dökülmüş bütün tavuk, jumbo kanatlar, haşlanmış sebzeler ve patates istedik.

Zaten lezzetli olan tavuk, 8 otlu sos ile birleşince bir lezzet şölenine dönüşüyor. Yalnız uyarmam gerekir ki her zaman yenebilecek bir şey değil, bu soslu haliyle biraz ağır olduğunu belirtmekte yarar var. Bu arada isterseniz sosları (8 otlu, acılı vs.) evlere servis ile de gönderiyorlar. Bunları tabii daha sonra mikrodalga veya tavada ısıtıp, tavuğun üzerine sizin dökmeniz lazım.

Haşlanmış sebzeler ve patatesler de buharda piştiği için açıkçası biraz hastane yemeği gibiler. Sağlıklı ama lezzetten yoksun.

Fotoğraflardan da görülebileceği üzere tavuk kanatlarının “jumbo” oldukları yok! Lezzet ise ortalama. Akılda kalıcı bir tat değil.

Son olarak burada fotoğrafları olmayan fakat denediğimiz diğer tatlardan bahsedelim. “Kicks” olarak adlandırdıkları şey panelenmiş tavuk göğsü. Ne yazık ki pek bir esprisi yok. Tekrar yenecek bir tat değil.

Burger oldukça doyurucu fakat KFC’nin Zinger’i gibi lezzetli değil açıkçası. Ama yinede çok açsanız denenebilir. Tatlı olarak ise Chocolate Mousse tavsiye edilmişti bize ve bekleneni veriyor. Başarılı bir tatlı.

Beyaz etin yanına karbonhidrat olarak takviye yapmak istediğinizde önünüzde iki seçenek var. Beyaz pilav ve Almanca kitaplarında görmeye alıştığımız o çiçek ekmeklerden. Beyaz pilav buharda piştiğinden olsa gerek oldukça başarılı. Denemenizi tavsiye ederim. Ekmek de standart zaten, burada da aynı Almanya’da da. Keşke servis etmeden önce biraz ısıtsalar ama!

Şinitzel de tavsiye ediliyor fakat onu deneme şansımız olmadı.

Şöyle bir toparlarsak. Çevirme piliçler çok başarılı. Kesinlikle denenmeli! Bunun dışında çok açsanız Mega Burger hakikaten doyuruyor. Beyaz pilav da yine iyi bir tercih. Tatlı olarak ise Chocolate Mousse!

--------------------------------

Famous fast-food chain Wienerwald is opened in our beloved Ankara too!

Healthy lunchs finally!

Delicious “whole” grilled chicken is also served with different dressings. My favourite is plain half chicken. There are also chicken wings, kicks (fried-like chicken breasts) and sandwiches. However, I only suggest the grilled classic.

If you would like to add some carbonhydrate to your meal, you have 2 alternatives. The white rice and the German bread rolls. There are also steam cooked vegetables, but as you can guess, it is very tasteless without any dressing.

You can either call 436 0606 (english is an option for GOP store!!!) or directly from web site, they are also at yemeksepeti now. Service is very fast. It takes around 15 minutes from the GOP branch.

Don’t forget to try chocolate mousse too…

Tiyatro Notları No: 2 – “Fosforlu Cevriye”, Feray Darıcı ve Zeynep Aytek Metin Söyleşisi

2011-02-10T22:53:00.009+02:00

1) Fosforlu Cevriye 3 sezondur kapalı gişe oynuyor. Biletler satışa çıktığı an tükeniyor. İzleyenler tekrar izliyor. Bu durumu neye bağlıyorsunuz?

Feray Darıcı: Malesef her oyunda ekip birbiriyle bu kadar kaynaşamıyor. "Kan tutması" ekip içinde yaşadığımız durum tam olarak bu. Bizim aramızdaki sıcaklık, samimiyet ve sahnede oyundan ve birbirimizden aldığımız keyif direkt olarak seyirciye yansıyor sanırım. Tabi Akün sahnesinin fiziki durumu da bize bu anlamda iyi hizmet ediyor. Oyunun müzikal olması ve Atilla Özdemiroğlu müziklerin bu denli beğenilmesi, tekstin bizden olması, işin içinde Gülriz Sururi gibi bir duayenin hem yazar hem yönetmen olarak bulunması ve dediğim gibi ekip içindeki o kan tutması seyirciyi bu kadar sarıp sarmalıyor.

Zeynep Aytek Metin: Müzikaller tiyatronun en renkli anlatım aracı hem de süsüdür. Ancak. Ne yazık ki bu renkli şölenin maliyeti diğer tiyatro türlerine göre çok daha fazla. Uygun oyuncu ve müzisyenlerin bulunması da bir o kadar zor. Doğal olarak, az sayıda oyun çıkması da talebi arttırıyor. Tabi bunun yanında, bu oyunda yönetmenin isabetli kast seçimi ve oyuncuların birlik ve uyumunun hakkını da yememek lazım.

2) Hayatın içinden karakterler canlandırıyorsunuz. Bu durum sizde nasıl hisler uyandırıyor? Gerçek hayatınızı etkiliyor mu?

FD: Cevriyenin masumluğu, çocukluğu, kadınlığı, aşkı, hüsranları, acıları, yalnızlığı, her şeye rağmen yaşam sevgisi.... Tüm bunlar aslında hepimizin içinde olan, hepimizin zaman zaman yaklaşıp zaman zaman özlediğimiz duygular... Yani aslında çok benden, çok bizden. Dolayısıyla hayatın gerçekliği içinde gerçek olan bir karakter canlandırıyorsanız günlük yaşantınızı kısmen etkilemesi doğaldır.

ZAM: Ne kadar profesyonel olursanız olun, çıkardığınız karakterlerin hayatınızın içinde, ufak tefek aksiliklere sebep olmaması mümkün değil. Şöyle düşünün, aynı dairede iki kiracı, sonra üç, sonra dört… Aynı enstrümanı kullanan iki kadın. En azından oynanan oyun boyunca, bazen içsel iniş çıkışlarla, bazen dışta size ait olmayan hareketler ve biçimlerle karşı karşıya kalıyorsunuz.

3) Bu güne kadar oynadığınız karakterlerden kendinize en yakın hissettiğiniz hangisi ve neden?

FD: Sanırım Cevriye. Az önce de bahsettiğim gibi hayat kadar duygu yelpazesi geniş bir karakter... Yani gerçeğin içinde...

ZAM: Eğer profesyonelseniz oynadığınız hiçbir karakteri yalan yada uzak diye isimlendiremezsiniz. Her ne kadar oynadığınız roller bazen sizi çağrıştırsada, genelde bakındığında, her karakter bir insan. Siz yaradılıştan nasıl parmak izinize kadar eşsizseniz, aynı şey çıkan karakter için de tamamen geçerlidir. Bu düşünce hem her yeni çalışmada sizi tüm karakterlere eşit mesafede tutar, hem de bir önceki sorunuzun cevabıdır. Siz oyuncu olarak, karaktere fazladan bir şey yüklemezseniz, yolunuz ayrıldığında ona vedanız da kolay olur.

4) Tiyatronun diğer sanat dallarıyla karşılaştırıldığında Türkiye’de hakettiği değeri bulduğunu düşünüyor musunuz?

FD: Hayır ama çok karamsar da değilim. Bölge tiyatrosunda da çalışmış bi oyuncu olarak, bölgenin ve özellikle Ankara’nın en azından çok kemikleşmiş bir seyirci kitlesi var ki 3. sezondur hala kapalı gişe oynuyoruz. Bu işin seyirci kısmı sadece...

ZAM: Konservatuarda, bir hocamız buna atfen çok güzel birşey söylemişti. “Çok şansızsınız, herkesin orta okulda bir gösteri deneyimi vardır”. Doğru, çünkü insanlar kemanı, baleyi zikretmezken, oyunculuk ne yazık ki yaya kalır. Bir de örnek verilir, yurt dışında mankenler Oscar aldı! Ancak bilinmez ki, o manken 4 sene üniversitede yüksek tiyatro eğitimi almıştır. Kısaca belki eğitim arttıkça, kendimize, sanata layık gördüklerimiz de değişir.

5) Bir oyunun hazırlık aşamasında yaşadığınız en büyük zorluk nedir?

FD: En en büyük zorluk, karakter yaratım sürecidir. Karakteri doğurmak, beslemek, anlamak ve giymek gerekir. İşte bu çok sancılı bi süreçtir.

ZAM: Karakteri yaratmak zordur, ama asıl zor olan onun dünya ile ilişkisidir. Bu da, grup arkadaşlarınızla uyum ve paylaşım ister. Eğer bu gerçekleşmezse, bütün karakterler mükemmel çıksa da, oyun vasatlaşır. Yani, uyumsuzluk oyuncuyu küçültür. Köprüler bir kez kuruldu mu, işler kolaylaşır.

6) Sinema, dizi ya da tiyatro oyunlarından birinde "bunu ben oynamalıydım" dediğiniz bi rol var mı?

FD: Ben bu konuda biraz arsızım. İzlediğim, beğendiğim, heycanlandığım her projede yaş, cinsiyet ayırmaksızın kanım kaynayıp, hepsini oynamak istiyorum. :)

ZAM: Mümkünse hepsi! Her biri ayrı deneyim ve macera. En akla gelmedik rol, sizin yaklaşımınızla, hem izleyene hem oynayana beklenmedik şeyler yaşatır. Onun için süpriz hep iyidir. Hepsi olsun. :)

7) Bir oyuncu olarak kendinize sanatçı diyor musunuz? Kime sanatçı denir?

FD: Devlet tiyatrolarında "sanatçı" kadrosundayım. Ama sanatçı sıfatının sorumluluğu bence çok ağır. Müthiş bir donanım demek bu. Yani oyunculuksa sanat dalınız tüm oyunculuk biçemlerine, tüm tiyatro sinema tarihine, mitolojiye vs... hakim olmak gerekir diye düşünüyorum. Diğer sanat dalları hakkında ciddi fikirlere sahip olmak gerektiğini de düşünüyorum, ve maalesef ülkemizde bu anlamda eğitim sıkıntımız olduğunu biliyor ve yaşıyorum.

ZAM: O zikrettiğiniz cümle en az yirmi beş yıl ister. Her oyunun bir ilmek, her ilmeğin ömür halısının motifine bir katkı olduğunu bilin, gerisini varın siz düşünün ne zaman o noktaya gelir bu macera...

8) Blogumuz genellikle yeme içme kültürü üzerine. Sizin de gitmekten keyif aldığınız yerleri öğrenebilir miyiz?

FD: Ankarada yaşıyorum ve deniz özlemi içindeyim. Bulduğum her fırsatta denizli biryerlere gidip deniz kenarında yaz kış balık keyfi yapmayı çok severim. Eğer Ankaradaysam tarihi dokusu olan mekanlar daha çok ilgimi çeker. Kalede Ankara manzarasına nazır keyifli bir akşam yemeği gibi...

ZAM: İş, aile, koşturmaca... Türkiye’de kadın olmak, hele böyle bir meslek grubunda çok eğlenceli. Sosyal hayat neredeyse sıfır. Ancak, Budakaltı, Cafémiz, Yosun az bulunan zamanların durağı.

14. Ankara Caz Festivali / 14th Ankara Jazz Festival

2011-02-05T14:04:00.000+02:00

Yeni bir yıl, yine bir Şubat ayı. Ankara olarak caz zamanımız gelmiş demektir. Hazırlanan program yine her zamanki gibi İstanbul’un yanında çok sönük kalıyor fakat her ne kadar büyük isimler tek tük olsa da gelen sanatçılar her zaman kaliteli oluyor. Bu yüzden tavsiyelerden ziyade bileti alıp güzel bir konser olacağını düşlemek gerekiyor.

Bu seneki program aşağıda,

Festivalin bombası tabii ki Amerikalı caz piyanisti Mulgrew Miller. Oldukça yetenekli, hemde efsane caz gruplarında da çalmış, Art Blakey and Jazz Messengers gibi, tecrübeli bir sanatçı. Klasik caz (mainstream) yapıyor ve bu yüzden de çok değerli benim için. Eskinin “Blue Note” sound’unu dinlemek pek mümkün değil bu günlerde. Ankara’ya da tam grubuyla geliyormuş;

Mulgrew Miller - piyano
Tim Green - saksafon
Ivan Taylor - bass
Rodney Green - davul

Nefis bir konser olacak, kaçırmayın derim!

Bunun dışında Maria Joao konserine gidilebilir. Portekizli sanatçıların konserleri her zaman keyifli olur. Daha önce ismini hiç duymadım ama Polonya ve piyanist etiketlerini almış bir isim ben eminim ki çok iyi olacaktır: Janusz Olejniczak. Bir de If Performance Hall’a çıkacak olan New York’lu grup eğlenceli olacak gibi, gidip göreceğiz :).

Bilet satın almak için,
www.mybilet.com

Konsere ısınmak için, youtube'dan geçen seneki bir performans,

Viyana'ya gittik döneceğiz...

2011-01-16T11:34:00.000+02:00

Drama Queen master için Viyana'ya taşındığından, bir süre için yokuz. Görüşmek üzere!

Since Drama Queen is moving to Vienna for her master, we are away for a while, see you soon!

Dalyan Balıkçısı

2010-12-21T11:00:00.004+02:00

Tunalı Hilmi Cad. 90/G
Çankaya/ANKARA
+90 312 467 8281

Ailece abone olmamıza rağmen ancak şimdi yazma fırsatı buluyorum Dalyan Balık’ı, bu benim ayıbım. Henüz burayı keşfetmemiş olanlarınız için de büyük kayıp. Hayat fırsatlarla dolu ne de olsa, zararın neresinden dönseniz kar.

1958’den beri, başka deyişle 3 kuşaktır Ankara’nın balıkçısı olan Dalyan Balık, son birkaç yıldır dükkanının önündeki sevimli mekanında da bizleri balıkla buluşturuyor. Tecrübeli aile işletmesi, size restaurant lezzetini ev ortamında gibi yeme fırsatı veriyor. Elbette hala tezgahtan balık satın alabilirsiniz, asla tam bir restaurant dönüşmüş değil dalyan balık.

Özellikle öğlenleri Tunalı civarındaysam vazgeçilmez öğle yemeği durağımdır burası. Işık hızıyla gelen siparişler, dünyanın en güleryüzlü servis elemanları balığı daha lezzetli yapıyor sanırım. Tezgahtaki balıklardan seçebileceğiniz gibi, salata, çorba, mezeler ve özellikle yeni yapmaya başladıkları midye dolma da arasından seçmekte zorlanacağınız alternatifler.

Gelelim bizim neler yediğimize. Valide sultan ızgara palamut, sultanların sultanı balık çorbası ve hamsi ızgara, ve ben, salata ve hamsi tava. Palamut hem iyi pişmiş, hemde hiç kurumamıştı. Balık çorbası tam kıvamında, hem bol balıklı, hem de balıklar su içinde yüzmüyor, hoş bir kremalı durum söz konusu. Salata, çıtır çıtır günlük, ekmeklerle yarış içinde. Hamsi… Ne desem boş, tavası yağ çekmemiş, ızgarası ayrı güzel.

Midye dolma için de çelişki içindeyiz. Midye dolmanın da hem fıstıklı, üzümlüsünü hem sokak işi olanını yedik. Herkes fıstık, üzüm sevmiyormuş… Zannedersem son olarak iki çeşitten de bulundurma planları vardı, midye konusu biraz muallakta şimdilik.

Balıklar, salata, çorba, şalgam suyu (balıkla ne alakaysa) ve su için 36 Lira ödedik. Yemek sonunda gelen her daim taze çaydan da sözetmeden geçemeyeceğim…

I can almost say that we have a family membership to the place! However, sadly I couldn’t write about it before.

Since 1958, Dalyan Balik is Ankara’s fish market. But for the last few years, it is also the quick fish eat. If you are too lazy to cook at home, try it at the shop…

If I am around Tunalı especially at lunch time, Dalyan Balık is my place without a question. Your orders are at the table with the speed of light, and I guess everyone is very happy with their job, they are always smiling! The options are salad, soup, appetizers, stuffed mussels as well as the fish on the clerk.

What we had is grilled bonito, grilled and fried anchovy, fish soup and salad. Bonito was both well cooked and juicy. Fish soup had many fish in it and they were as well not swimming in water but rather in a creamy nice base. Salad was fresh and crispy like the bread served. And anchovy… Not oily, and very delicious.

Stuffed mussels are another issue. We have tasted both the one with currant and pine nuts and without. I suppose they were thinking of having both lastly.

For the fish, salad, soup and two drinks we paid 36 Liras. The limitless good quality tea is complementary.

Walking around İstanbul 5: Pizza 49

2010-12-12T21:00:00.006+02:00

49 Pizza

Turnacibasi Cad. No.49 Cukurcuma / Istanbul

İstanbul seyâhatlerime başlamadan önce illâki İstiklal caddesi ve çevresi hakkında bir araştırma yaparım. Bunun nedeni ise o civarın hızına yetişememek! Sürekli yeni bir yerler açılıyor veya daha önce gidip beğendiğiniz bir mekan el değiştirip kaliteyi düşürüyor. İşte yine böyle bir araştırmamın başındayken Pizza 49’a rastladım. Açıkçası çok fazla bilgi yoktu ama neden bilmiyorum yazılan tek tük paragraflar ve ufak fotoğraflar bile buraya içimin ısınmasına yetti. Hem kahvaltısı hemde yemekleri tavsiye ediliyordu, biz yaptığımız program sonucu kahvaltımızı burada yapmaya karar verdik.

Yalnız baştan söylemeliyim ki mekanı bulup programa dahil eden bendeniz bile bu kadar başarılı bir yer ile karşılaşacağımızı beklemiyordum. Hemen başlıyorum anlatmaya.

İlk siparişimiz Bozcaada kahvaltısı. Bu tabak büyükçe bir kruvasan, kimyonlu haşlanmış yumurtalar, peynir çeşitleri, yeşil ve siyah zeytinler, domates, salatalık ve 2 çeşit reçelden oluşuyor. Ekmeğinizi yumuşatmak içinse kaymak ve domates salçası var. Fotoğraftan da görüleceği üzere tabak kompakt ve minimal fakat bu görünümüne rağmen oldukça doyurucu. Tüm malzemeler taze olarak Bozcaada’dan geldiği için müthiş lezzetli. Özellikle üzüm reçelinin tadı hala damağımızda! Kimyonlu yumurta ise değişik bir tattı ve denilene göre kimyon sayesinde yumurtanın gaz yapması önleniyormuş :).

Diğer siparişimiz ise klasik sucuklu yumurta. Yalnız gelen tabak hiç de klasik değil!! Mekan adının hakkını işte burada veriyor. Sucuklu yumurtayı kendilerince yorumlamışlar. Pizza hamurunun üzerine peynir, yumurta sarıları ve sucuklarla donatılıp fırına verilmiş. Hem görüntü hemde tadı çok güzeldi.

Son siparişimiz ise kelimenin tam anlamıyla bir efsaneydi! Nutellasimo... Bu kapalı pizzanın (calzone) içinde mascarpone peyniri ve nutella bulunuyor. Açıkçası düşüncesi bile insanın ağzını sulandırıyor ve tereddütsüz söyleyebilirim ki bu pizza tüm beklentileri karşılıyor! Daha ilk çatalda katıksız bir mutlulukla doluyorsunuz :).

Daha sonra, artık damak tadınıza kalmış, çay veya espresso ile bu enfes öğünü tamamlıyoruz. Ben özellikle espressoyu tavsiye ederim çünkü kahve Viyana’nın ünlü zinciri Julius Meinl’dan ithâl. Her yerde kolay kolay bulmak mümkün olmuyor.

Bunların dışında, yüksek tavanlı bohem dizaynı da çok beğendik. Tek tespit ettiğimiz sorun servisin yavaşlığı ama beklediğinize değiyor kesinlikle.

Yaptığımız kahvaltı 3 kişilikti ve kişi başı yaklaşık 20 TL verdik. Eğer akşam yemeğine gidip alkollü bir içecek de alırsanız bu fiyat yükselebilir doğal olarak.

Kesinlikle tavsiye olunur, şimdiden afiyet olsun!

Bir de dipnot, buranın isim mevzusu biraz karışık. 49 Pizza, Pizza 49, Çukurcuma 49, Cafe 49 gibi isimler ile de duyabilirsiniz.

This place is a prime example of why we ALL love Taksim/Beyoglu neighborhood. Drifting into one of the narrow streets from “Istiklal caddesi”, there is always a possibility of finding a hidden gem, and ours was called Pizza 49.

Because of the name, you can think this place as a pizzeria, but the menu is rich and not dominated by pizza types. In fact, we had our breakfast here, on a lovely autumn morning. Also spacious and bohemian design of the café completed this scene perfectly.

Our group ordered, “Bozcaada” breakfast which is intended for two people and fried eggs with faggot.

Bozcaada is an island near Istanbul, protected from dirty city life and unviolated by excess population. As you can imply, weather is fresh there and goods are delicious. I want to open a parenthesis here and recommend you wine & cheese trip to Bozcaada. A perfect scene, warmth of your lover and gourmet food, it will be simply unforgettable.

Returning to our breakfast plate, it consists of boiled eggs with cumin, black and green olives, croissant, cheese, tomatoes, cucumbers and two types of jam. There is also double cream and tomato paste to soften your croissant. Although the plate looks compact and minimal, the ingredients come fresh from Bozcaada so they were REALLY good. Especially the grape jam was marvelous and we still crave for it. Eggs with cumin also were an interesting taste and they told us that cumin prevents gaseous nature of egg :).

When our second order came, it was a bit of surprise. Fried eggs with faggot served like a pizza! Base of the dish was classic pizza dough with cheese and two eggs yolks were cracked on it which were companioned by a LOT of worst. It was a great idea indeed and it was delicious! Definitely recommended.

Finally, our latest bomb or you can say “The Prestige”: Nutellasimo. It’s a calzone (closed pizza) made from mascarpone cheese and Nutella. Its safe to say that the pizza meets the great expectations arises from the name of it. Let the pictures speak, ten points from us.

To summarize, breakfast is good here and definitely recommended. You can also try classic Italian cuisine accompanied by wine at the evenings. Apart from that, service was a little bit slow and prices are moderate. Approximately 20 TL per person without an alcoholic beverage.

Last remark, coffees are imported from famous chain, Julius Meinl of Vienna. So before you leave don’t forget to have an espresso shot for the rest of the day :).

Marmaris Balıkçısı

2010-11-28T01:13:00.000+02:00

Bestekar Sokak No: 88

Kavaklıdere Ankara

Tel: 00 90 312 427 2212

Hepimizin bildiği üzere, Ankara bir sahil kenti olmamasına rağmen lezzetli balık yiyebileceğiniz, hatta boğazdakilerle yarışabilecek, restoranlara sahip. Trilye gibi lüks yerlerin egenmenliğinde olan bu balık restoranları, son yıllarda Marmaris Balıkçıcısı, Balıkçı Köy gibi yerlerle biraz daha orta sınıfın da ulaşabileceği fiyatlara, Dalyan Balık gibi balık satmanın yanı sıra, hemen oracıktaki birkaç masasında da yemenize imkan sağlayan mekanlar ile halka inmiş durumda.

Marmaris Balıkçısı Bestekar Sokak’ta eski Yerfıstığı Pub’ın yerine açılmış. Öğlen menülerinin fiyatları ile dikkatimizi çekmişti. Balık ve meyve için 15TL’den başlayan fiyatlar, çevre ofislerde çalışanlar için sağlıklı bir alternatif olmuş durumda. Fırsatını bulunca biz de arkadaşlarla, tiyatro öncesi, akşam yemeği için Marmaris Balıkçısı’na gittik.

Başlangıç olarak, vitrinden seçtiğimiz mezeler ve salatamız geldi. Ahtapot salatası çoğu yerin aksine, çok iyi marine edilmiş ve yumuşacıktı. Tadına doyamadık açıkçası. Deniz börülcesi tamamen kılçıksızdı ve mükemmel zeytinyağı, limon, sarımsak dengesindeydi. Patlıcan salatası ise hayal kırıklığı oldu, oldukça tatsızdı. Gerçi patlıcanın mevsimi değil... Bunun aksine yine içinde patlıcan olan köpoğlu tam kıvamındaydı. Roka salatası ise görüntüsünün aksine akılda kalıcı bile değildi. Amasra’daki efsane salataladan beklemeyin.

Sıcaklardan da güveçte karides ve kalamar tava söyledik. Karidesler mikroskopla inceleme gerektirmeyecek boyutta ve çok lezzetliydi. Zaten güvecin üzerine yıldırım düştü ve geldiğinden daha hızlı, boşu mutfağa doğru yola çıktı. Kalamarlar ise donmuş değildi, hem sosu hem kendisi tam kıvamındaydı. Zaten biz birer halka tadına baktından sonra balık sevmeyen, hatta şinitzel sipariş eden sevgili Hande tarafından silinip süpürüldü.

Gelelim asıl konuya: BALIK. Açıkcası pek iyi bir başlangıç olmadı; çünkü balık tavsiyesi istediğimizde, cevap, levrek oldu. Yanlış anlamayın levrekle bir problemimiz yok ama insan balık mevsiminde bir lüfer, bir palamut yemek istiyor açıkcası. Buna rağmen daha sonra bizi 1.5 kiloluk bir lagos ile tavlamayı başardılar. Izgarada pişen balığımız masaya garnitürler içinde bir tabakta geldi, iyi pişmiş ama kurumamış, lezzeti yerindeydi.

Tam bu noktada bir problem oluştu, ancak bizim değil sizin için; garsonun ayıklama önerisini rahatımıza düşkünlüğümüz ve muhabbetin koyuluğu ile kabul ediverince, balığı fotoğraflamayı akıl ettiğimizde kendisi çoktan miğdemizdeydi. Telafi için buzdolabındakileri fotoğrafladık.

Neden bilemiyoruz ama hep en efsane tatlıları balıkçılarda yedik. Bu yüzden tam menüyü inceliyorduk ki, masamıza ikram olarak cevizli kabak tatlısı geliverdi. Şekeri tam kıvamındaydı, hatta Drama Queen ‘ananeminki gibi’ dedi. Elbette biz balkabağı tatlısı ile yetinemedik ve gözümüze çarpmış olan kestaneli helvayı da denemek istedik. Tahin helvası ile pişmiş kestane parçacıklarını karıştırıp, küçük bir güveçte eritmişler. Başarılıydı. Birdaha ki sefere de suflelerini deneyeceğiz.

Bu kadar yemeğin bir şişe şarapla birlikte günahı ne oldu derseniz, 4 kişi için 236 TL ödedik. İçkili bir akşam yemeği için astronomik sayılmaz diye düşünüyoruz...

Although Ankara is not a coastal city, the fish is quite good here. Over the past years, fish restaurants in Ankara were expensive and luxurious, like Trilye, but now there is a lot of value-for-money options available. “Marmaris Balıkçısı” is one of them.

We went here to dinner before a theatre performance, but we want to emphasize that lunch menus are also possible and very cheap. A fish and salad is only 15 TL.

Ok let’s move on with what we ate. For cold starters we chose octopus salad, garden rocket salad, kopoglu (a traditional Turkish appetizer with eggplant and garlic yoghurt) and eggplant salad.

Octopus salad was absolutely delicious. Generally this appetizer is hard to eat, almost trying to chew and eat a gum. But in this place, you must try! It strews in your mouth with an excellent seafood and sauce ratio. Top notch.

Garden rocket salad was ok. It cames with rather a pretentious bowl but taste and freshness of greens; not so much!

We also recommend “Kopoglu” and pretty sure that it will become your favorite appetizer in Turkey.

Our last cold starter, eggplant salad, was not good, so just skip it.

Let’s move on with hot starters, we ordered fried calamari and shrimps in a stew. In our group, there was one person who didn’t like see-food. But somehow (!) she adored fried calamari’s so couldn’t eat a single of it! Aside from joke, it was that good :). As you can infer, shrimps was also perfect, chubby and covered with butter, they finished almost in no time.

Now let’s get serious and approach to main deal: FISH! When we ask recommendation for the fish, we were a little bit disappointed first. Because they recommended us, see bass which can be eaten easily throughout the year. We were hoping that to eat something different in fishing season. But then the waiter came with 1.5 kg weighted Laos and captured our hearts :).

Laos was grilled perfectly and served boneless. So all you need to do is eat this tasty fish meat :). And this is why there is no picture of the fish. We just ate it and forgot to take picture :).

We can also recommend desserts. We tried a Turkish traditional dessert called: Helva. Conventionally it’s a sweet made with sesame oil. But here, they combined it with chestnuts and baked in an oven like a Turkish soufflé. Shouldn’t be missed!

Other than these, wine menu is weak. But it’s understandable for a mid-range place. Also you can try fish with raki, which is traditional Turkish style :).

So a number of cold and hot starters, a big fish, dessert and a bottle of wine cost 236 TL for 4 people. So it’s approximately 60 TL each.

Definitely recommended!

Drama Queen Reporting / Drama Queen Bildiriyor: Ankara Konak – Kızılcahamam

2010-11-25T17:21:00.001+02:00

BU YAZI, BLOG SAHİPLERİNİN BOŞ TEHDİTLERLE UĞRAŞACAK KADAR İŞSİZ OLMAMALARI SEBEBİ İLE DEĞİŞTİRİLMİŞTİR!

OKURLARIMIZIN VE DİĞER BLOG SAHİBİ ARKADAŞLARIMIZIN BU KONUDAKİ YORUMLARINI BİZLERLE PAYLAŞMALARINI RİCA EDİYORUZ!!!

Kuzu çevirme, kavurma ve 2 adet etli ekmek yenildi, 3 ayran içildi. 55 TL hesap ödendi. Memnun kalmadım ve paramın karşılığını alamadığımı düşünüyorum.

Drama Queen Reporting / Drama Queen Bildiriyor: Ayşe Bacı – Kızılcahamam

2010-11-21T11:47:00.006+02:00

Yine bir öğlen vakti ve yine yollardayız. Bu sefer yoğurdu üfleyerek yemeye karar verdik ve Kızılcahamam’ın yerlilerine sorduk. Ayşe Bacı’da mantı ve cevizli çörek yemeden gitmek olmazmış.

Önce gözlemenin tadına bakalım dedik. Ayşe Bacı gözlemeyi sade yapıyor, içine ne isterseniz koyun diye. Gayet güzeldi, hatta annem evdeki gibi dedi. Önden ikramları olan turşu ve bazlama da getiriyorlar, onlar da harika.

Ardından mantımız geldi. Biraz hayal kırıklığına uğradık açıkcası. Ayşe Bacı’nın kendi el açması mantısı bittiğinden, dışarıdan almış. Bir daha ki sefere kendi mantısından yiyeceğimizden emin olacağız. Mantı sevmeyenler için de gününe göre çeşitli yemekler var, kurufasulye, çorbalar vs.

Yemek sonrasında cevizli çörek ve çaylar da ikram olarak geldi. Mantıdan sonra bir mahcup olma durumu sözkonusuydu, ama biz tekrar gideceğiz, ben eminim birdaha ki sefere harika olacağından mantının.

Ankara’ya dönmeden mutlaka bazlama ve cevizli çörek almaya karar verdik ve siparişlerimizi verdik. 6 kişi 45 lira ödedik; ancak sadece mantıları ödediğimizi unutmayın. Cevizli çörekin kilosu da 14 TL. Kredi kartı geçmiyor, tedarikli olun.

It is again lunch time and we need a place to eat. This time we were cautious and asked for the suggestions of the locals and they to go to ‘Ayşe Bacı’ (bacı means sister). We went there to taste their mantı and wallnut scone (which is the best in the area).

We started with their gözleme (some call it pancake for some reason, but it is not), a thin dough cooked and folded to form a square. Generally it is cooked with cheese or minced meat in it but she does them plane so that you can create your own taste. It was very nice; mom said ‘it is like homemade’. They also brought some very delicious pickled cucumbers and bazlama (a sort of flat bread).

Then came our mantı. We were a little disappointed about it, as she ran out of her own product and had to get some readymade. She said she can offer something else, but we didn’t want. But next time we will make sure that we will have the one she prepared. If you do not like mantı, there are other dishes and also soups available.

She brought some walnut scone and tea complementary. The scone is very good as it was told. We will buy some scone and bazlama on the way back for sure.

We were 6 and paid only 45 liras for all. She only charged for mantı and the rest was complementary, as we are a little disappointed with mantı. I should also add that she is very friendly and like a true mom or sister. Do not forget, cash only!

Drama Queen Reporting / Drama Queen Bildiriyor: Kızılcahamam

2010-11-19T17:28:00.005+02:00

Bayram tatili münasebeti ile bu hafta Kızılcahamam’a geldik. Malum, Kızılcahamam Ankara’ya arabayla sadece 1,5 saat uzaklıkta ve termalleri ile meşhur. Suyun özellikle kas sistemi, deri hastalıkları ve romatizma için tedavi edici olduğu söyleniyor. Türkiye’de, genellikle orta ve ileri yaş kaplicalara gitsede, bence gençler de yenilenmek ve stres atmak için gidebilirler. Termal havuzda 20 dakika kaldıktan sonra, 1-2 saat uyuklayıp, yeni doğan gibi uyanıyorsunuz.

Başkent Üniversitesi’nin bir kuruluşu olan Patalya Termal Hotel’de konaklıyoruz. Çalışanlar güleryüzlü ve yardımcı. Otelin genel müdürü ile ufak bir sohbetin ardından Mart 2011 itibari ile otelin yenilenmiş hali ile hizmete gireceğini öğrendik. Otelle ilgili en iyi şeylerden biri de, içinde bulunduğu doğa. Çam ormanları ile çevrili otelde sabah koşusuna çıktığınızda adeta içinize çam soluyorsunuz.

Patalya dışında başka oteller de var elbette ama bence en nezih olan Patalya. Elbette diğer seçenekler de var. Örneğin belediyenin yaptırdığı apartlarda yada sertifika verdiği evlerdeki odalarda konaklayabilirsiniz. Tercihiniz apart olursa, mutfak eşyalarınızı da getirmeyi unutmayın.

Görülecek en önemli yer ise, Büyük Hamam karşısındaki parkın içindeki şehit ağacı. Türkiye’nin dört bir yanında şehit olan askerlerimizin künyelerinin asılı olduğu ağaç, her Türk’ün görmesi gereken yerlerden.

Sonuç olarak, Kızılcahamam haftasonu ya da günübirlik ziyaret etmek için biçilmiş kaftan. Eve dönerken boş şişelerinizi Kızılcaham’ın güzel suyuyla doldurmayı da unutmayın.

***

I am at Kızılcahamam, which is very only 1,5 hrs. ride to Ankara, with my family this week, due to the Holiday. Kızılcahamam is famous for its thermal water and therefore spa. The water here is said to be good for many diseases, especially the ones regarding muscular system, skin and rheumatism. In Turkey, mostly elderly people prefer these resorts; however I believe it is also very good for young. After you stay at the thermal hot pool for 20 minutes, you wrap yourself in your bathrobe and towels and then take a nap for 1-2 hours. You wake as if you are a new born, relaxed and with a skin like silk.

We are staying at Patalya Thermal Resort, which is facility of Başkent University. The staff is nice and friendly, but the hotel needs a serious renovation. After chatting a little with the general manager of the hotel, we learned that the renovation will be finished at March 2011 and the hotel is going to be a ready for the new season as a totally new place. One of the best things about the hotel is the nature it is in. The hotel is surrounded by the pine forest. When you go out for running in the morning you breathe in the nice smell of the forest.

There are other hotels as well but Patalya is probably the most decent one. You have another options like renting an apart that the municipality built recently again at the city center. Bunun dışında belediyenin sertifika verdiği evlerde oda kiralamak da mümkün. They have their own kitchen but you need to bring your own utensils.

There is also a monument for Turkish soldiers who died while defending their country. It is a must see place, that is in the park right across Büyük Hamam (The great Turkish bath) at the city center.

To sum up, Kızılcahamam is a nice place to visit for a weekend even only for its nature. There are also picnic areas in the forest, for daily visitors. Do not forget to fill your empty water bottles on the way back with its nice water.

Walking around İstanbul 4: Me Gusta

2010-11-18T14:19:00.000+02:00

Günümüzde kadınların el atmadığı çok az şey kaldı sanırım. Bunlardan birisi de futbol maçlarıydı fakat yavaş yavaş o kaleyi de kaptırmaya başladık :). İşin şakası bir yana, her şeyin keyfi başka tabii. Erkek erkeğe maç izlemek de eğlenceli, coşkulu hatta biraz fazla testesteron pompalı diyebiliriz. Fakat kızlı-erkekli maç izlemek de bir başka güzel. Bizden bile daha heyecanlı oluyorlar, bazen gereksiz yerlerde ama olsun, ah bir de maçın ortasında ofsayt nedir diye gereksiz soru sormasalar!

Her neyse, İstanbuldayız, Türkiye’mizin maçı var ve kavga gürültü çıkmayacak nezih bir yer arıyoruz. Çok da aile yeri olmamalı tabii, sonuçta Akdeniz insanıyız, kanımız ateşli TV başında bile olsa tezahürat yapacağız, hakemi yerin dibine sokacağız! İşte bu dengeyi ararken Me Gusta’yı bulduk. Yeri çok basit, Taksim’deki ünlü The Marmara Otel’inin dibindeki yokuştan inmeye başlayın, hemen sağdaki ilk mekan.

Burası 2 katlı, geniş ve ferah bir yer. Maç için karşılıklı duvarlara dev perdeleri çekmişler, yani önünüzü dönseniz maç, arkanızı dönseniz maç. Bir şey kaçırmıyorsunuz! Giriş için bir ücret talep etmiyorlar, fakat rezervasyon şart. Maç saatinde hınca hınç dolu burası. Yalnız müthiş bir havalandırması var, takdir etmemek elde değil. O kalabalığa rağmen hiç sıkılıp, bunalmıyorsunuz.

Bira fiyatları için normal diyebiliriz, ama İstanbul standartlarına göre ucuz. 50’lik bira 6 TL. Yalnız garson sayısı az. Bu yüzden servis biraz yavaş. Burada insan biraz ikilemde kalıyor, garson sayısı az ama öz mü olmalı yoksa eli bardak tutan adamı garson diye almak mı lazım diye. Me Gusta ilk seçeneği benimsemiş, çalışan elemanlar kaliteli ama dediğim gibi az oldukları için servis biraz yavaş. Biz bu durumun biraz önüne geçmek için ve kalabalık olduğumuzdan birahi, sürahi gibi sonuna –hi eki takılmış devasa sürahilerde istedik biralarımızı. Bu sayede servisin yavaşlığının bir nebze de olsa önüne geçmiş olduk, hem de bardak başı yaklaşık 1 TL gibi kar etmiş olduk (litre cinsinden hesap yapınca bu tip dev sürahiler biraz daha ucuza geliyor ama tabii bunların da ısınma problemi var, hızlı içmek lazım!).

Bunun dışında olması gereken atıştırmalıklar da var. Tavuk kanatlarından tutun da patates kızartması ve kalamar tavaya kadar. Herhangi bir esprileri yok yalnız, standart soslarıyla birlikte geliyor. Hatta hazır dondurulmuş gıda bile olabilirler, emin olamadım fakat çok da önemi yok zaten. Maksat muhabbet edip maç izlerken, arada bir şeyler atıştırmak. İnsan gurme şeyler beklemiyor bu durumda. Menü yalnızca atıştırmalıklardan oluşmuyor, ana yemekler de var fakat bunları tatma şansımız olmadı.

Son olarak da biraz da ortamdan bahsetmek istiyorum. Gerçekten gelen herkesi kendimiz seçsek bu kadar keyifli bir ortam yaratamazdık. 2 takımın taraftarı da karışık oturmuş, öyle grupları ayrıştırma gibi bir şey yok. Herkes oldukça coşkulu, tezahürat yapıyor maçı takip ediyor. Karşılıklı bir saygı durumu var. Şiddetle tavsiye olunur.

So, today is the football night! You are looking for a place to watch your favorite team, possibly wrecking the opposition. What you need is balance. A stadium-like atmosphere would be nice but extreme hooliganism must be avoided. You should be able to cheer up to your team without any concerns. Also this place should have a central location so that you can have a safe trip home. If we combine all these “Me Gusta” is your place!

Centrally located in Taksim, you can find here by walking just near down hill from famous The Marmara Hotel.

Although it’s a big place with two floors, you need a reservation earlier from the game. Yes it gets very crowded but it has excellent ventilation system so you don’t get stressed.

There is big screens on the walls opposite each other, so you won’t miss anything even if you turn around! You can sit either on the bar, or in 4 people benches or big tables on the middle.

As always famous beer of the Turkey, “Efes” is available and it’s rather cheap with 6 TL of a 0.5 liter glass. Imported beers are also available in bottles, brads like Miller, Bud etc.

There is broad range of snacks that can accompany your beverages. From fries to chicken wings to fried calamari. But be warned, portions are small so order plenty. Menu also includes main courses but we didn’t try them.

Only problem that we saw was slow service, but if the game is exciting you will not notice it :).

Enjoy the game!

Baharatlı Dana Carpaccio / Seared Encrusted Carpaccio of Beef

2010-11-16T18:15:00.000+02:00

Malum, bu hafta Bayram! Biz de bunu bahane ettik ve bir et yemeği pişirelim dedik. Tarif meşhur şef Jamie Oliver’ın kitabından. En güzel tarafı da, yapımının çok kolay olması!

Malzemeler

1.5 kg dana file – tek parça

1 çay kaşığı kişniş tohumu, taze çekilmiş

1 avuç taze biberiye, ince kıyılmış

Kuru kekik

Tuz ve taze çekilmiş karabiber

Karışık salata

Tüm baharatları temiz bir yüzeye serpin. Ben daha sonra temizlemesi de kolay olacağından fırın tepsisi kullandım. Daha sonra tek yapmanız gereken, etinizi baharatların üzerinde yuvarlamak.

İkinci hamleniz ise tavanızı kızdırmak. İyice kızdığından emin olmadan etinizi koymayın yoksa tüm suyunu bırakır ve taş gibi olur. Etinizi tavaya atın ve tüm yüzeylerini dağlayın. Bu işlemden sonra ateşi kısın ve yavaşça içini pişirin.

Eğer az pişmiş sevmeyenlerdenseniz, o zaman daha ince kesilmiş bir parça et almalısınız. (Etinizi kesinlikle dövdürtmeyin!) Pişirme işleminden sonra etinizi kesme tahtasının üzerine alın ve keskin bir bıçakla ince ince dilimleyin. Servis tabağına koyduğunuz yeşilliklerin üzerinde servis edin.

Afiyet olsun!

------------------------------------------

This week is sacrifice holiday for Muslims, or in Turkish “Kurban Bayramı”.

We will not go in detail and explain this tradition but in this holiday Muslims sacrifice a male farm animal to God and give away some of the meat to poor. So, as you can infer, we eat a lot of meat in these weeks!

So we decided to cook a meat dish which may inspire your recipes, which is adopted from the book of famous chef Jamie Oliver. The best part is it is very easy to prepare.

Ingredients

1.5 kg fillet of beef – 1 piece

1 tea spoon coriander seeds, smashed

1 handful of fresh rosemary, finely chopped

A light sprinkle of dried oregano

Salt and freshly ground black pepper

Mixed salad

You need to sprinkle all the spices on a clean surface. I sprinkled them on an oven tray; it was also easy to clean afterwards. Then, all you need to do it roll your meat on it, so it collects all the spices on it.

Secondly, you heat a pan; it should sizzle when you drip some water on it. Then leave the meat on the pan. You should cook all sides until they are relatively ready. Then, you should reduce the heat and start slow cooking, to cook the inside.

If you do not favor rare meat, you should buy a thinner piece so the inside will cook better. After you cook it, remove from heat and place it on a cutting board. Slice it as thin as possible. (Here you need a real sharp and big knife) Place the slices on the salad and ground some more black pepper on it.

Bon appétit!

Quick China – Far East so Close!

2010-11-14T11:49:00.000+02:00

Uğur Mumcu Caddesi Uğur Mumcu'nun Sokağı

No:64/B Gaziosmanpaşa - Ankara

+90 312 437 0303

Biz yazıya bir itirafla başlamak istiyoruz. Fark ettik ki bugüne kadar gidip, fotoğraflayıp ancak sizinle paylaşmadığımız tam 10 yer var. Bunların içinden Quick China’yı seçmemizin sebebi ise fotoğraflarda gördüğünüz gibi gittiğimizde hala yaz olması, tam rezalet! Tabi buradan Quick China’nın dört mevsim gidilebilecek bir yer olmadığını çıkartmayın. Tek amacımız dışarıda kar yağarken Quick China’yı okumak zorunda bırakmamak sizi.

Sipariş ettiğimiz ilk başlangıç, üzerine kaya tuzu serpilmiş, haşlanmış taze soya fasulyeleri. Bunları Obstinate King’in deyimiyle ‘kayış gibi’ diye nitelendirip yanılmak istemiyorsanız, bezelye gibi ayıklayıp çekirdek gibi içini yemelisiniz. Drama Queen ise soya fasulyelerine karşılaştırmalı bir yorum yaparak “Wagamama’dakiler çok daha güzeldi” dedi. Yine de sağlıklı bir atıştırmalık ya da başlangıç olarak iyi bir seçim.

İkinci başlangıcımız ise Kyoto California Rolls. Çok klasik olan California Roll’dan vazgeçemeyip, biraz da değişiklik olsun dedik ve tersyüz edilmiş (inside-out) California Roll olan Kyota California Roll sipariş ettik. Sushiler, fotoğraflarda da görüldüğü üzere (SushiCo’nun aksine) dolgun ve lezzetliler!!!

Gelelim ana yemeklere. Bir önceki gün, 3 saat boyunca Ramen’nin hazırlanışını anlatan bir Uzakdoğu filmi izleyen Drama Queen hala filmin etkisinde olduğu için Ramen sipariş etti. Ramen, geleneksel olarak içine konulan tüm malzemelerin ayrı ayrı pişirilmesi ve konulduğu derin ve geniş tasa özel bir biçimde yerleştirilmesi esasına dayanıyor. Filmde söylenildiğine göre Ramen yapmayı öğrenmek sıkı çalışma ve yıllar süren bir ustalık gerektiriyor. Ramen, yiyen insanları mutlu etmek ve sakinleştirmek gibi bir etkiye de sahip filme göre. Elbette Uzak Doğu filmlerindeki mistik olağan üstülüğün bir yansıması da olabilir bu durum. Quick China’ya dönecek olursak, Drama Queen, ‘tadı güzel ama sanki bir şey eksik’ dedi. Wagamama ile karşılaştırınca da elbette Quick China’yı beğenmedi. (Wagamama Drama Queen’in favori Uzak Doğu restaurant’ı olmuş anlaşılan!)

Diğer ana yemeğimiz ise volkanik taşta ızgara somon. İsmi her ne kadar iddialı da olsa, fotoğraftan da görülebileceği üzere, aslında oldukça minimal bir yemek. Izgara yapılan taze somon, bir kere ısıtıldıktan sonra uzun süre soğumayan volkanik taşın üzerinde servis ediliyor. Böylece balığınız sıcaklığını hep korumuş oluyor. Sizin de yemek soğumasın diye hızlı yedim gibi bir mazeretiniz kalmıyor :). Gerçi buradaki amacı, balık genelde yavaş yendiğinden, soğumasını engellemek. Her neyse, ortasındaki büyük kılçığı ayırdıktan sonra size oldukça lezzetli löp balıketleri kalıyor. Tek sorun Türk yemek kültürünü edinmiş bireyler olarak, balığı ekmeksiz yemek. İnsan biraz garipsese de sıklıkla yenecek bir yemek olmadığı için fazla problem olarak görmüyorum. Ekmekten geçiş dönemi yaşamak isteyenler yanında bir de beyaz pilav sipariş edebilirler :). Sonuç olarak uzun uzun yiyebileceğiniz, rahatlıkla tavsiye edebileceğim bir yemek, mümkünse bir kadeh beyaz şarap eşliğinde.

Finalde ise buz üzerinde meyveler ve ballı ceviz arasında çetin bir savaş oldu ve Drama Queen meyve sipariş edip, yeşil çayının yanına da biraz ballı ceviz konulmasını rica ederek orta yolu buldu. İçinde tropik meyvelerin de olduğu ve ikimizin de evde şımartılış şeklimize uygun olarak soyulup güzelce dilimlenmiş olan meyve kutusu bizden tam not oldu. Fotoğraflar aldatmasın, o kutunun tamamı değil sadece görünen kısmı meyve, biz de bu konuda biraz mutsuz oldu elbette. Ballı cevizler ise tek başına çok ağır ancak çayın yanında bir iki tane yemek için keyifli.

Yurtdışına çıktıysanız bilirsiniz, genellikle Çin restoranları yurtdışında geleneksel olarak döşenmiş salaş ve ucuz mekânlardır. Ankara’daki Quick China şubelerinde ise sanki ağır bir davete gidermiş gibi süslenmiş insanlar görürsünüz. Fiyatları da, öğle menüleri hariç, pahalı buluyoruz. 2 başlangıç, 2 ana yemek ve tatlıdan oluşan bu full course yemek yaklaşık 120 TL gibi bir rakama denk geliyor ki bunlara içecekler dâhil değil. Yine de başarılı bir alternatifi bulunmadığından her daim dolu bu Quick China. Bize de büyüklerimizin sözünü dinlemek kalıyor, kalite istiyorsanız paraya kıyacaksınız.

We would like to start this post with a confession. Today, we realized that there were 10 places that we have visited, photographed but haven’t posted anything about. The reason why we picked Quick China among them is because it summer when we were there! This doesn’t mean that Quick china is a nice place for 4 seasons. The only aim is not to make you read about it at a snowy day.

The fist starter we have ordered is boiled soy with stone salt. If you don’t want to be fooled about their taste like Obstinate King, you need to peel them first. Drama Queen’s comment about them was ‘Wagamama makes them better’. However, if you are seeking for a healthy snack or a starter boiled soy is a good choice.

Our second starter was Kyoto California Rolls. Instead of our true classic California Rolls (every time we go through the whole sushi menu and magically order California Rolls again) we ordered Kyoto California Rolls, which is an inside-out version of California Rolls. Sushi was good tasting (unlike SushiCo).

Drama Queen, who was under the influence of the film she watched for 3 hours the day before, ordered Ramen. Ingredients of Ramen is traditionally cooked in separate pots and organized carefully in to the deep and large bowl it is served in. As it is told in the movie, it is a long and hard path to learn cooking Ramen. In the film it is also claimed that Ramen calms and gives happiness to the people having it. Of course this is also because of the exaggerated mysticism of the Japanese movies. If return to Quick China, Drama Queen commented ‘it tastes good, but something is missing’. She also compared it with Wagamama and of course Chick China failed. (She favors Wagamama very much for sure!)

Our second main dish was grilled salmon on volcanic stone. Although the name is pretentious, meal was not. It’s a basic fresh salmon, first grilled then served on a volcanic stone in order to prevent fish from cooling. The fish was easy to eat (only one fish bone) and delicious with very low fat density (it’s a big problem with me & salmon’s, fat bastards!). Only problem was we, the Turks, are used to eat fish with bread and it’s quite obvious that you cannot find any bread in a Chinese restaurant! (If you try too hard, they can give some rice and that’s all) So it was an interesting experience for me to eat fish without bread. As you can see, I’ve survived and I can recommend this dish preferably accompanied by a glass of white wine.

The final fight was tough between fruits served on ice and honey coated walnuts. Drama Queen solved the dilemma by ordering the fruit asking for complementary walnuts to be served with green tea. The fruit box, which also includes some exotic ones, got full points from us. But don’t be fooled by the photos as the box is not completely filled with fruit. Honey coated walnuts were nice but too heavy on their own as a dessert.

Generally Chinese restaurants are cheap all around the world except Turkey. In Ankara, at the Quick China chains, it makes you feel as if you are attending a special event. Everyone is very well dressed, and as they were the cover girls of the last months’ Cosmopolitan. We also find it expensive, excluding lunch menus, as we have paid a full course dinner for 2 about 120 Liras excluding the drinks. However, as there is almost no competition, it is very hard to find a place if you have no reservations.

Nüve Park

2010-11-09T23:15:00.005+02:00

Turgut Özal Bulvarı

No:7, İncek-Ankara

+90 312 460 1727

Bir cumartesi öğleden sonrası, “Havalar da bu ara fena gitmiyor, yarın sabah kahvaltıya bir yerlere mi gitsek?” sorusuyla başladı herşey. Validenin arkadaşları gitmiş buraya beğenmişler, internette bir kaç bloga baktım, beğenmişler. Bende iyi o zaman dedim, bir pazar sabahı bir ton yol gittik ve rezil olduk!

Bu sefer soru cevap yapayım dedim:

Çok hoş bir yermiş, bağ bahçe, ne keyifle kahvaltı yapmışsınızdır…

Arabadan indiğimiz andan itibaren Masaya varana kadar şok üstüne şok yaşadık. Girişte sandalyede oturmuş takım elbiseli şapkalı bi amca var, ama heykel. Uçuşak leylekler var, yavru zürafa, fil, eşşek var, ama heykel. Garip bir şekilde ürkütücüler. Chuky’nin arkadaşları sanki… İçeride ise yaldızlar, Roma kolonları, Arap sarayından bozma bir dekorasyon.

Hayvanat bahçesi konsepti varmış. Çoçuklu arkadaşlar çok övdü, nasıl?

Maymun ve papağan çok sevimli. Diğer zavallılar kafeslerde. Sadece tüyleri yolunmuş 2 tavuskuşu ve yavruları ortada dolanıyor. Zaten kafeslerinin önündeki bahçe kazılmış olduğundan hayvanlar istesede çıkabilecek durumda değiller, dolayısıyla çocuklar da onları görebilecek durumda değiller. Ancak çocuğuma yamur çizmesi giydiririm çamura batmadan gider derseniz, o zaman lafım yok.

Büfe nasıldı? Malum brunch, zengindir heralde…

Kahvaltılıklar az ve orta kalitede, çok zeytinyağlı yemek, kızartma ve tatlı var. Ancak bunlardan bir tabak yaparsanız, hepsinin tadına bakıp, yemeden bırakırsınız ve yenmemiş tepeleme bir yemek tabağına ulaşırsınız.

Fiyat ne kadar, neler dahil?

22 TL, büfe, çay, su ve Türk kahvesi dahil. Çay bulanık, sebebi de termos içinde getirmeleriymiş. Böyle birşey hiç duymadım ve validem 5 kere çayı yolladıktan sonra gelen termostaki çay nedense bulanık olmamayı başarmıştı. Bu arada bence kahveyi de evde içmek isteyebilirsiniz.

O zaman, dahil olmayan neler var?

Sahanda yumurta (sucuklusu, sucuksuzu her hali), portakal suyu (taze), gözleme. Yukarıda sözü geçen valide, “ Ay yok artık! Kahvaltıda yumurtanın dahil olmadığı nerede görülmüş!“ şeklinde çıkışınca, çaresiz garson “efendim dahil ederiz“ dedi. Demek ki olabiliyormuş. Portakal suyu da 6 TL imiş.

Bu ziyaretin ardından, anladım ki böyle bir yere gitmek isterseniz mekan kesinlikle Çıtır Simit. 25 TL’ye en kaliteli ürünler, gözlemeler, yumurtalar, portakal suları, herşey sınırsız, öyle 1 bardak portakal suyu falan durumu da yok. Özetle gitmeyin, yazık yaktığınız benzine!

-----------------------------

- -

A saturday afternoon, grandma said “The weather is nice nowadays, why don’t we go to brunch tomorrow?” and she pushed the button for a desperate sunday brunch. Mom’s friends went there before and they said the place was nice, I googled and read about it at a few blogs, they said it was nice, than I said, “lets discover something” and we decided to go. Who would know I was driving a long long way for nothing!

This time I decided to do question and answer:

We heard it was a very nice place; you must have enjoyed it at the nice garden…

I was shocked when I was standing at the entrance. There was a guy sitting at a chair with his suit, tie and hat, however he was a statue. There were flying storks, a baby giraffe, an elephant, a donkey, but all sculptures. They were strange and spooky, as if they were Chuky’s friends. Indoor, much more terrible, golden plated everything, Roman columns, Arabic architecture, all mixed.

They have a zoo concept right? Friends with kinds love the place…

The monkey and the parrot are gorgeous. The other poor animals are at the cages. Only a pair of peacocks and their poor child is around. Actually, even if the animals want to go out, they cannot as the garden in front of their cages are under construction. Naturally, children also cannot go there to see them. However, in order not to get stuck in mud, if you are planning to put the rains boots on and take the child there, I have nothing to say.

How was the buffet?

Very poor both quality and quantity vise. Many dishes and desserts, however if you fill a plate with those, you will only taste them and leave the rest.

How much is it?

22 TL for the buffet, tea, water and Turkish coffee. Tea is not clear, and you may prefer to cook the coffee at home even if it is your first time!

So, what is not included?

Eggs (with or without sucuk), orange juice, gözleme (you cannot call it Turkish pancake; to start with, it is not sweet). When mom heard the eggs were not included, she said “I have never seen such a thing. How come the eggs cannot be included to a breakfast?”. The waiter said “no worries, we will include it”. Come on, what is this, do we have to negotiate it!

Following this trip (it literally is a trip, as it is far), I concluded that, if you are interested in such attractions, your place should be Çıtır Simit. For 25 Liras you get the best quality limitless and all included. To sum up, do not go.

Dubrovnik by Drama Queen Vol. 3

2010-11-03T22:41:00.006+02:00

Gelelim bir yere gidildiğinde hayatınızı mahfedebilecek yada keyfinize keyif katacak konuya. Dubrovnik İtalya’ya yakınlığının yeme – içme kültürüne etkisi aşikar, dondurmadan pizzaya, zeytinyağından şaraba ufak da olsa İtalyan birşeyler bulmak mümkün. Bense, ziyaret etme fırsatı bulduğum birkaç yeri paylaşacağım sizlerle.

SLADOLODERNA DUBROVNIK

Stradun’da ilerlerken, sağda birkaç dükkan sonra dışarı taşan kuyruktan anlarsınız geldiğinizi.

Renk renk kaymak gibi yumuşacık dondurmaların topu 10 Kuna (1.43€). Aç gözlülük yapıp benim gibi üç top istemeyin, çünkü onların bir topu bizim iki top kadar. Burada Türkçe konuşan satıcıların da çalıştığını eklemeliyim.

PIZZERIA BARACUDA

Nikole Bozidarevica Sokak’ta (Harita No: 45) bulunan pizzacı okuduğum çeşitli yorumlara da dayanarak, Dubrovnik’in eniyisi.

Asla tam bir İtalyan pizzası beklemeyin ama keyifli birşeyler yiyeceğiniz kesin.

Bir 50’lik, bir 33’lük bira, su ve biri deniz ürünlü olmak üzere üç pizzaya 254 Kuna (36.29€) ödedik. Dar bir sokak arasında kendinizi yerel zannederek birşeyler atıştırmak isterseniz, Pizzeria Baracuda doğru yer.

SPAGHETTERIA TONI

Nikole Bozidarevica Sokak’taki Pizzeria Baracudaya gelmeden adı üzerinde, makarnacı, nispeten daha az turistik.

Akıllara durgunluk veren lazanyalarını, biz sebzeli yedik, ve arasından seçmesi zor makarnalarını kesinlikle tadın; ancak çorbalara bulaşmayın.

Özellikle balık çorbası korkuç, anneannemin “bu ne böyle bulaşık suyu gibi” dediğini eklemek istiyorum bu noktada.

2 balık çorbası, 1 domates çorbası, somon ve karidesli tam buğday makarnası ve sebzeli makarna için 221 Kuna (31.57€) ödedik. Rahat bir öğle yemeği için iyi seçim olabilir. BUZA Adriyatik’te güneş nasıl batar henüz izlemediyseniz, Buza size bu keyfi yaşatır. Gün batımına karşı buz gibi bir bira (35 Kuna ≈ 5€) yudumlamak için Buza’ya gitmeye karar verecek olursanız, siz siz olun, erken gidin. O manzarayla popüler olmaması garip olurdu zaten. (Harita No: 50)

LOKANDA PESKARIJA

Burası benim için tek başına Dubrovnik’e gitme sebebi olabilir. Limana bakan masanızda otururken garsonlar yanınızdan vızır vızır geçer, yan masaların yemeklerini taşır ve siz de biraz sonra gelecek siparişlerinizden birini görmeye çalışarak taşıdıkları tencereleri gözetlersiniz.

Tencere derken, şaka yapmıyorum. Burası tam bir balıkçı lokantası. Siparişler kocaman porsiyonlar halinde ve tencerelerde geliyor. Sanırım en sevdiğim kısım da burada zor bulunan veson derece pahalı olan deniz kabuklularını orada bolca ve uygun fiyatlı yiyebilmek.

Fotoğraflarda görülen kazanlarca yemeğe (midye, karides, kalamar, deniz ürünlü risotto, salata) ve bir şişe güzel şaraba 505 Kuna (72.14€) ödedik.

Kendimizi aşıp bunları üç kişi yedik ama rahatlıkla 4-5 kişiye yeterdi. Hergün gitmiyoruz değil mi? Bir de menüde “small fish” adıyla bulunan bazı yerlerde “silver fish” diye de bilinen balıkları da çok güzel yapıyorlarmış. Daha sonraki bir postda bunu yediğimiz başka bir yerde bahsedeceğim. (Harita No:43)

RAVELIN CLUB

İşte burası Dubrovnik’in yıldızı. Dev bir ağacın kanatları altındaki teras, şehir duvarları manzaralı. Bana kalırsa şık bir akşam yemeğinin vazgeçilmez ve tek adresi. Bir de komşusu Gill’s var ama orası Reina’nın kokoş ve gereğinden fazla pahalı restaurantlarını hatırlatıyor bana. Dekorasyonu da çok benziyor doğrusu. Özetle bana sorarsanız, şık bir yemek için Ravelin’e gitmek gerek. Fiyatlar ise kesinlikle korkutucu değil. Fileto balık, mürekkep balıklı risotto, midyeli spaghetti, su ve kuver için 356 Kuna (50.86€) ödedik. Kuver denilen şeyin balıklı üç iştah açının şık bir sunumu olduğunu düşündüğümüzde, kuver ücreti alınması oldukça normal. (Harita No:47)

KARAKA IRISH BAR

Burası Obstinate King’in tavsiyesi. Bir İrlanda Pub’ı. Klasik bir Pub’dan farksız, bol bira çeşidi var. Fakat buranın Obstinate King için çok özel olmasının tek sebebi var, Guiness... İsli, yoğun ve doyurucu tadı düşünüldüğünde hak vermemek mümkünn değil. İlgilenenlere duyurulur. (Harita No:53)

Genel ve son not olarak her yerde %10 bahşiş beklentisi olduğunu eklemek isterim. Bu elbette minimum.

Bir sonraki post, Dubrovnik’e yakın görülebilecek yerlerle ilgili.

It is time to talk about the topic that can either cause nightmares or please you the most. It is not very difficult to see the Italian influence on their cuisine such as the use of olive oil, pizzas, the magnificent ice cream of heirs and of course the wine. This time I will be talking about the very few places that I had a chance to visit.

SLADOLODERNA DUBROVNIK

While walking along the Stradun, after passing a few shops, you will see a crowd in front a shop, so you understant you are there. The ice cream parlor selling all colors of soft and delicious ice cream for 10 Kuna (1.43€). Don’t be greedy and ask for a couple of scoops, as their standard scoop is quite big.

PIZZERIA BARACUDA

Regarding my reasearch on eats of Dubrovnik, Pizzeria Baracuda on Nikole Bozidarevica Street (Map no. 45) is the best pizzeria. Never expect the perfect Italian pizza but it is for sure that you will enjoy what are about to have. For 2 beers and 3 pizzas, one with sea food, we paid 254 Kuna (36.29€).If you are willing to pretend like a local and enjoy some Italian like food at a narrow, cosy street, Pizzeria Baracuda is the right choice.

SPAGHETTERIA TONI

It is the pasta place at Nikole Bozidarevica Street just before Pizzeria Baracuda, relatively less touristic. You should definetely try the mouthwatering lasagna (we tried the vegetable one) and pastas that are hard to choose from. However, do not mess with the soup, as they are awfull. We paid 221 Kuna (31.57€) for 2 fish soup, 1 tomato soup, 1 pasta with salmon & shrimp and a vegetable lasagna.

BUZA

If have no idea about the sunset at Adriatic coast, Buza is tha place! You can enjoy a cold bottle of beer (35 Kuna ≈ 5€) while watching the sunset. The important point here is not to forget arriving early. You will see why it is so crowded when you get there.

LOKANDA PESKARIJA

This place can be my one and only reason to go back to Dubrovnik. While you are enjoy the view of the old harbor, waiters pass by you, almost running, and carry the orders of the other tables, and you cannot overcome your excitement and start looking at the pots of the next table.

When I say ‘pot’ I am actually meaning it. The portions are quite huge (at least for Europe) and they serve them in the pots they were cooked. I think this is what I like most at the place. The prices are quite reasonable. All the pots you see at the photos (mussels, praewns, calamaris, sea food risotto, salad) and a nice bottle of wine costed us 505 Kuna (72.14€). We have ordered this for 3 but it was enough for 4-5 people. In addition, friends told us ‘small fish’ named dish on the menu, sometimes it is also called ‘silver fish’ was also very good. I will talk about it later, at a different place. (Map no. 43)

RAVELIN CLUB

This is literaly the star of Dubrovnik. Under a huge three, lies the great terrace. If you ask me it is the only place if you are looking for a decent dinner. There is also the neighbour Gill’s, however I didn’t really like the place as it is unnaturally fancy. The prices are not affordable but not very reasonable. For fillet fish, ink fish risotto, pasta with mussels and a bottle of water we paid 356 Kuna (50.86€). The also bring a couvert plate, and charge for it, however, they are worth trying. (Map no.47)

KARAKA IRISH BAR

This place is suggested by Obstinate King. A classic Irish Pub, many kinds of beer are available. However, what drags Obstinate King to the place is “Guinness”. If interested, it is marked by number 53 at the map.

As the last note, I would like remind that minimum 10% tip is expected.

Next post is about close by sights of Dubrovnik.

Efes Pilsen Blues Festival 21

2010-10-23T00:41:00.006+03:00

Bu akşamki konserin ardından, eve geldim ve hemen bilgisayar başına oturdum. Acilen size bildirmeliyim izlenimlerimi ki, konserin son günü olan yarın, siz de gidebilesiniz.

Sahne alan sanatçılar, Mitch Woods & His Rocket 88s, Kenney Neal ve Samuel James, süre yaklaşık 5 saat. Kesintisiz blues, kesintisiz dans, kesintisiz eğlence, sınırsız bira : ). (Tam bu noktada 0.50 promil olan yasal alkol sınırını da hatırlatmak istiyorum. Arkadaşlarım bunun 0.30’a düşürüldüğünü söylediler ama böyle bir bilgiyi internetten bulamadım.) . Organizasyonun da çok başarılı olduğunu eklemek istiyorum (Teşekkürler POZİTİF). Favorim ise konser alanına girmeden önceki “konser hatırası” çektirebileceğiniz yer. Kendi makinenizi kullanabileceğiniz gibi, oradaki ekip sizi fotoğraflıyor, fotoğrafınızı anında basıyor (fotoğraftaki kişi sayısı kadar) presliyor ve boynunuza asabilmeniz için ipini de takıp size veriyor. Kaç para derseniz, Efes Pilsen’nin hediyesi : ). Çıkıştaki gitarlı ve penalı anahtarlıklar da ayrı şahane. Konser bitiminde biraz önce ölümüne alkışladığınız sanatçıların cdlerini alma, daha da iyisi imzalatma şansınız olduğunu da eklemek isterim.

Özetle, keyifli bir akşam geçirelim arkadaşlarla derseniz, yarınki son konseri kaçırmayın derim.

Yer: Bilkent Hotel

After the magnificent concert tonight, I arrived home and immediately turned on my laptop. I need to tell you about the concert, so that you don’t miss the last performance that is going to be tomorrow night.

Mitch Woods & His Rocket 88s, Kenney Neal and Samuel James are the performers and they play for about 5 hours in total. Nonstop blues, nonstop dancing, nonstop entertainment and limitless beer. (Do not forget about the legal limits). I should also add the organization was very well (Thanks to POZİTİF). My favorite of all is the area where you can have your photos taken. They develop your photos immediately and turn them into something similar to name tags. If you wonder about the price, the good news is it is Efes Pilsen’s gift : ). The keychain that you will get just before you leave that has the shape of a guitar and pick, is another nice thing. At the end of the concert, it is also possible to buy the cds of the performers and have them signed.

To sum up, if you are interested in having a magnificent night with friends, do not miss the last concert that will be tomorrow.

Venue: Bilkent Hotel

Takip Ettiklerimiz ve Haritalar / Blogs We Follow and Google Maps

2010-10-17T00:33:00.000+03:00

Merhaba,

Tüm yazarlar şehir dışında olduğundan 1 hafta oldu yeni bir yazı yayınlamayalı. Ama yazamadığımız için okumayı da bırakmadık pek tabii! Bir fırsat bulup, izlemekten keyif aldığımız blog'ları listeledik. Umarım hoşunuza gider. Sağ taraftaki sütundan ulaşabilirsiniz.

Bunun dışında ne zamandır aklımızda olan bir projeyi de hayata geçirdik. Gittiğimiz ve yazdığımız yerlerin haritada gösterilmesi! Bu işi de üstün körü yapmadık ve tam bulundukları yerleri işaretledik harita üzerinde. Bu yüzden numaraya falan ihtiyaç duymadan göz kararı bu mekanların caddenin ne tarafında olduğunu kestirebilirsiniz. Şimdilik sadece Ankara haritamız var. Çok yakında İstanbul için de hazırlayacağız.

Haritaya ulaşmak için, buradan.

Haftaya da yaklaşık 4 adet İstanbul yazısı olacak!

Görüşmek üzere.

------------------------------------------------

Greetings,

All of the writers are out of town and working hard, that's why this week is silent. But since we cannot write, we started to read a lot! On the column at the right hand side, you can find the blogs that we love to read and follow. Hope you enjoy as well.

Apart from this, finally we have created some time to launch our Google Maps project which you can follow here. In this map, we have pinned the places that are written in this blog. Only for Ankara now but there will be soon a map for İstanbul too. Also the pins are in exact spot, so that you don't need any apartment numbers.

See you next week with some exciting İstanbul posts!

Tiyatro Notları No:1 – “Vahşet Tanrısı” ve Zerrin Tekindor Söyleşisi

2010-10-03T18:41:00.006+03:00

Kaynak : Devlet Tiyatroları

I am sorry our dear followers who do not speak Turkish, but this post will be only in Turkish as it is a commentary of a play and the interview with the actress “Zerrin Tekindor”.

Tiyatro, pek çoğumuzun ihmal ettiği bir sanat dalı. Bu durumun suçlusu sinemanın çok kolay ulaşılabilir olması diye düşünüyorum aslında. Tiyatro izleyebilmek için yaklaşık iki hafta önceden program yapmanız ve o akşam da bir işinizin çıkmaması gerekiyor. Aslında çok çaba gerektirmiyor, sadece biraz özen gerektiriyor. Zaten son anonstan sonra perde açıldığında da kendinize teşekkür ediyorsunuz. Benim de blogda tiyatroya hiç yer vermemiş olmamın büyük bir ihmalkârlık olduğunu kabul etmem gerekir elbette.

Dün akşam, Ülkü Duru, Zafer Algöz, Zerrin Tekindor ve İşdar Gökseven’in oynadıkları “Vahşet Tanrısı”nı izledim. Oyun, önümüzdeki Cumartesi (9 Ekim 2010) de matine – suare olmak üzere tüm hafta Küçük Tiyatro’da tiyatro severlerle buluşacak. Oyun, hayatın akışı içinde taktığımız maskeli hallerimizin ve çok kötü birer oyuncu olduğumuz için bir süre sonra tüm çıplaklığımızla kim olduğumuz gerçeğine nasıl döndüğümüzün mükemmel bir örneği. Çocuklarının sorunu sebebiyle iki ailenin medeni bir uzlaşma arama çabasındaki halleri ve daha sonrasında gerçek karakterlerinin onları sürüklediği yer o kadar gerçek ki, içinizden ‘bu geçen gün iş yerindekiler anlattığı hikâye değil mi’ demeniz çok olası. Buradan çıkaracağınız dersin yanı sıra, çok eğleneceğinizin garantisini de veririm. Usta isimlerin performanslarının oyunu nereye taşıdığı aşikâr olduğundan bu konudan bahsetmiyorum bile. “Vahşet Tanrısı” mutlaka izlenmesi gereken oyunlar listesinin üst sıralarında.

Oyunculardan “Zerrin Tekindor”a da buradan tekrar söyleşimize zaman ayırdığı için teşekkür ediyorum.

Oyunun konusunu biliyoruz; ancak sahneden birinin duygularıyla bir oyunu dinlemek bambaşka. Bize biraz oyundan bahseder misiniz?

Çok evrensel bir oyun bence, yani dünyanın her yerinde aynı problem yaşanır ve çocuğu olan herkes bunu mutlaka yaşamıştır. Kurgusunu çok beğeniyorum oyunun ve gerçeklik hali beni çok etkiyor. Bende çocuk yetiştirmiş biri olarak söylüyorum bunu elbette.

Bu sene sahnelenecek eserlerden dikkatinizi çeken ve kaçırmamamızı tavsiye edeceğiniz oyunlar var mı?

Ankara’ya turne için geliyoruz dolayısyla herhangi bir oyunu izleme şansımız olmuyor; çünkü o sırada bizde oyun oynuyoruz. İstanbul’da “Profesyonel” adında bir oyun var, Bülent Emin Yarar ve Yetkin Dikinciler’in oynadığı. O oyunu çok beğendim, onu önerebilirim.

Biraz da genel olarak tiyatrodan bahsetmek istiyorum. Yurt dışında izlediğim oyunlar yüksek bütçeli dev yapımlar. Haliyle bu da bilet fiyatlarına yansıyor, burada ise durum tam tersi. Bu konuda düşünceleriniz nelerdir?

Çok kısa süre önce Londra’daydım ve çok uzun süre kaldığım için birçok oyunu görme fırsatım oldu, hakikaten durum böyle. En son “War Horse” adında bir oyuna gittim, olağan üstüydü. Çok büyük prodüksiyonlu işler bunlar. “Bütün Oğullarım”ı izledim, o da öyle, inanılmaz bir dekoru vardı. Hakikaten çok para harcıyorlar, fakat tiyatro sanatı o kadar onların olmuş ki Londra’da yaşan insanın ihtiyacı gibi bir şey ve o parayı veriyorlar, aynı oyunu 3 kere, 5 kere izleyebiliyorlar. Para pul işlerini aşmışlar, onlar bu konuyu kapatmışlar, oyuna ihtiyaçları olduğu için gidiyorlar. Bizde de o kadar nitelikli yapımlar var ki 6 liradan 10 liraya bilet fiyatlarının çıkması gibi konuların lafı bile edilmemeli.

Sizin zamanınızda sahneye giden yol Yeşilçam’dan ya da konservatuardan geçiyordu. Şimdi ise konservatuarların yanı sıra özel tiyatro okulları da oyuncu yetiştiriyor. Bunun dışında bazen bir yarışmaya katılmak da oyuncu olarak iş bulmaya yetebiliyor. Bu durum sahne arkasına ya da sete nasıl yansıyor?

Hiçbir eğitim almadan gelmiş insanlar birçok konuda yetersiz oluyorlar, eğitim yadsınamayacak kadar önemli bir şey. Sette öğrenilir, oyuncuların arasında öğrenilir gibi bir şeye inanmıyorum ben, okulun çok ciddi faydası vardır. Kendinizden emin olmanızı sağlar; ama bu cahil cesareti bir eminlik değildir. Bilerek yaparsın ve başka başka şeyleri deneyecek cesaretin olur. İleriyi daha iyi değerlendirebilirsin yani, bir rol kişisini, oyunun gidişatını, ivmesini, her şeyini, hiçbir şey belli olmadan, daha o texti okurken bile çıkabilirsiniz, emin olduğunuz için, işi bildiğiniz için. Diğer türlü, birilerinin yönlendirmesiyle hasbel kader bir şeyler oluyor o da ne derece doğru, benim hiç onayladığım bir şey değil. Fakat bunların içinde çok çaba gösteren, çok çalışkan olan ve bilmediğini utanmadan çekinmeden, kendine göre başarılı bulduğu kimse, ona gönül rahatlığıyla gidip sorabilen oyuncular da var. Onları çabaladıkları, çalıştıkları, çok disiplinli oldukları için takdir ediyorum. Eğer yeteneği varsa, bir o kadar da çalışkansa, sonucu iyi yerlere bağlanabilir. Kulis terbiyesinde biraz eksiklik olabiliyor. Bu tabi herkesin yetiştirilmesiyle de ilgili, iyi yetiştirilmişse, saygının, özen göstermenin ne demek olduğunun farkında kişilerse, hiçbir problem çıkmıyor.

Bazı insanlar tiyatroyu ölü bir sanat olarak nitelendiriyor. Bunun nedenini ise sinemadaki efekt zenginliği ve geniş kitlelere ulaşabilme avantajı olarak gösteriyorlar. Bu konu hakkında ne düşünüyorsunuz?

Tiyatronun sahne üstünde tek başına oyuncular arasında geçtiğine inanmıyorum. Oyunu oyuncular seyirciyle birlikte oynar aslında, seyircinin nefesi tepkileri, her şey, oyuncunun oyununu şekillendirir. Orada çok sahici, birebir yaşanan bir ortaklık vardır. Sinemanın teknolojisi, imkanları çok şahane, hepimiz beğenerek izliyoruz ama o sahnede olma hali, seyirciyle bunu paylaşma hali çok güzel. Ben eskiden tiyatronun güzelliğinin oyuncu olmak olduğunu düşünüyordum, ama şimdi çok güzel bir oyunu seyretmek de inanılmaz zevk veriyor bana.

Biraz da gündemden bahsetmek istiyorum. Haluk Bilginer’in A46 dergisindeki röportajı hakkında ne düşünüyorsunuz? Ben röportajı çok samimi buldum, fakat basında ve camianızda büyük olay koptu.

Ben maalesef röportajı okumadım, basından takip ettim, ama çok farklı farklı değerlendirmeler yapılmış. Okumadan değerlendirme yapmak doğru olmaz ancak çevremde çok üzücü olaylar yaşamış birçok insan var, aynı sahneyi paylaştığım insanlar da oldu ve onların demek ki bunu kaldırabilecek, sahneye çıkabilecek enerjisi varmış, insan faktörü sonuçta, kişiye göre değişen bir şeydir bu. Biri derki ben bununla başa çıkamıyorum, gidip oynayamam, bu çok geçerli bir şeydir, bir diğeri de ben iyiyim, halledebilirim der. Açıklamayı ise oyuncular adına da bir hakaret olarak almadım, herkes düşüncesinde serbest.

Blogumuz ağırlıklı olarak yeme-içme kültürü üzerine. Sizin de gitmekten zevk aldığınız yerleri öğrenebilir miyiz?

Ben balık yemeyi çok sevdiğim için genelde balıkçı kültürüm vardır. Bebek’teki “Poseidon”, Arnavutköy’deki “Eftelya” çok sevdiğim yerler. Ece Aksoy’un “Ece 9” adındaki yerinin de inanılmaz mezeleri ve yemekleri vardır. Burada dışarı çıktığımızda daha çok lezzet yönünde tercihler yapıyoruz, ama yurtdışında ise farklı bir yer olması, atmosfer gibi şeyler de devreye giriyor. Çok doğru değerlendirme olmayabilir ama benim sevdiğim yerler, Paris’te “Bon”, “Lip Brasserie”, Londra’da “Sandersen Hotel”i, “Bibendum”, “Nobu”, “Shephard’s Market”daki küçük Fransız, İtalyan, Polonya restaurantları çok tatlı yerlerdir.

Dubrovnik by Drama Queen Vol. 2

2010-09-23T18:43:00.008+03:00

Seyahate çıkan insanları bence iki gruba ayırmak mümkün. Tarihi yerleri gezen meraklılar, ve alış-veriş çılgınları. Bu post iki zıt tatilci karakteri birleştiriyor. Elbette ortaya karışık yapmak isteyenleri de... Dubrovnik tarihi açıdan son derece zengin ve pek çok badireyi atlatmış bir şehir olduğundan, gezilecek yerlerden bahsedeceğim öncelikle. Ana cadde olan Stradun’u baştan başa yürüdüğünüzde birkaç kiliseden başka birşey yok gibi görünsede, ara sokaklarda bulacaklarınıza şaşırabilirsiziniz.

Şehrin popüler giriş kapısı olan “Pile Kapısı”ndan girdiğinizde geniş ve uzun bir cadde olan “Stradun” karşılar sizi. Hemen sağınızda bulunan “Onofrio Çeşmesi” Dubrovnik’in önemli sembollerinden biri. 1438’de inşa edilmiş ve 12 km uzaktaki kaynaktan gelen buz gibi su, mask şeklindeki musluklardan 24 saat akar. Suyun içilebildiğini ve boş su şişelerini atmamanızı hatırlatmak isterim bu noktada. Hemen solda ise “Aziz Saviour Kilisesi” bulunuyor ve 1667 yılında şehrin büyük kısmını yıkan depremden kurtulan ender yapılardan. Yıkılmama sebebinin harcında kullanılan yumurta akı olduğunu söylüyorlar, elbette tartışmaya açık.

Bana kalırsa Dubrovnik’te hiçbir tarihi yeri görmeyecekseniz bile, mutlaka “şehir duvarları”na çıkmalısınız ve 2km’lik parkur sayesinde tüm şehri tepeden görmelisiniz. Böylece Dubrobnik’li Hırvatlar’ın yaşam tarzını, akvaryumdan farksız denizini, tarihi yapıların tamamını ve önlerine konulmuş çiçeklerle süslenmiş pencereleri kuş bakışı görebilirsiniz. Duvarlar üzerinde birkaç cafe bulunduğunu da ekleyeyim ki, gözünüzde 2km fazla büyümesin.

Stradun boyunca ilerlerken soldan 4. sokak olan Antuninska’da özellikle fotoğraf sanatıyla ve, bu dünya üzerinde olan bitenlerle ilgilenen tüm insanların görmesi gereken bir “War Photo Limited”bulunuyor. Savaş fotoğraflarından oluşan galerinin sahibi ve küratörü bir fotomuhabir olan Wade Goddard. Çeşitli fotoğraf sanatçılarının dünyanın farklı yerlerindeki savaşları görüntüledikleri kareler etkileyici. Patlayan bombaların fotoğraflarındansa, o bombalardan sonra sivillerin durumlarını görmek, bir farkındalık uyandırmak açısından son derece önemli.

Stradun’un sonua doğru ilerlerken karşınıza “Orlando Kolonu” çıkar. 1419’de yapılmış, eğlence ve kararların anons edildiği sütunun üzerinde heykelini göreceğiniz zaat-ı muhterem ise savaşlar sırasında Dubrovnik’i savunmış ve 51.1 cm’lik ön kol mesafesi, Dubrovnikliler’in kullandığı bir ölçü birimi olmuş. “Saat Kulesi” ise, 1444’de inşaa edilmiş, bronz heykeller saat başlarını haber veriyor. Stradun’dan sağa doğru devam ettiğinizde ise hemen solunuzda kalan bina “Rector’s Palace”. Bu yapı 15. Yüzyılda Gotik-Rönesans tarzda inşaa edilmiş. Rector dedikleri muhterem kişi ise, her ay seçimle başa geliyor ve 1 ay boyunca evinden dışarı hiç çıkmadan şehri yönetiyor. Kim bilir belki de Dubrovnik’in yüzyıllar boyunca bağımsızlığını korumasının sebebi, yöneticilerinin koltuk sevdası olmamasıdır. Saray, aslen Rector’ün ofisi, özel odalar, salonlar, yönetim ofisleri ve arşiv gibi odalardan oluşuyor. Bugün ise restore edilmiş bölümlerde portreler, eski paralar ve Dubrovnik’in tarihini görücüye çıkaran bir müze.

Yukarıda sıraladıklarım mutlaka görülmesi gerekenler listesi niteliğinde. Bunları ve diğer önemli yerleri numaranmış biçimde haritada bulabilirsiniz. Gelelim alış-veriş konusuna. Hırvatistan, şarabı ve zeytinyağı ile meşhur. Ancak bana kalırsa bizdekinden daha iyi bir kaliteyi yakalamış değiller. İçki konusundan devam edersek, grappa ve vişne likörü benzeri birşeyler de üretiyorlar, ilgilenenler Stradun üzerindeki çeşitli dükkanlardan mey ve zeytinyağı temin edebilir. Fiyatlar, mağazalar arasında ciddi fark göstermiyor. Amaç hediye almaksa ve standard hediyelikleri tercih etmek isterseniz, en sevimli hediyelikler yine Stradun üzerinde solda bulunan “Aqua” dükkanlarında. Yok ben biraz daha özel birşey istiyorum derseniz, el yapımı etkileyici mumlar satan “Candle Kingdom” sizin mekanınız, fiyatlar 4€’dan başlıyor.

Hediyelik konusu kapandığına göre gelelim giysi ve ayakkabıya. Öncelile söylemeliyim ki, baylar çok ümitlenmesin, çünkü malum moda sektörü kadınların alış-veriş zaafı üzerine kurulu. Biraz daha makul fiyatlar arayanların Izmedu Polaca sokağını turlamasını öneriyorum, biraz sonra bahsedeceğin Maria butiğin eski sezon ürünlerini satan dükkan da burada. Bunun dışında Gucci ve Max Mara gibi mağazaları da burada görebilirsiniz. Stradun’un sonunda hemen karşıda, aklınızı başınızdan alabilecek bir giysi ve takı dükkanı bulunuyor. Mineli ve Swarovski taşlı tasarımlar akıllara zarar, elbette fiyatları da. Stradun’un sonundan solda devam ettiğinizde, “Ploce Kapısı”na doğru ilerlerken solda “Maria”yı görürsünüz. Uluslararası bir butik olan Maria’da Alexander McQueen gibi pek çok ünlü markayı bulabilirsiniz. Özetle Dubrovnik, alış-veriş yapmak için gidilecek bir şehir değil, ama elbette size orayı daha sonra hatırlatacak şeyler bulmak mümkün. Aşağıdaki haritada, burada bahsettiğim yerlerin yanı sıra bir sonraki postda bahsedeceğim restaurant, cafe ve bar gibi yerleri de bulabilirsiniz.

I believe there are two types of travelers: the ones who are exploring and the ones who are shopping. This post connects the two different poles and of course the ones who prefer a mixture...

Dubrovnik is a city which is very old and therefore historical. It has seen many wars and is still standing like the day it was built. As this is the fact, I am starting with the sightseeing notes. Although, it may seem like there is nothing more than a few churches when you walk along the main street, called Stradun, you will be surprised with the things you will come across at the connecting narrow streets.

When you pass through the popular entrance “Pile Gate” to the old city, the wide and long main street “Stradun” welcomes you. Towards your right is the “Onofrio Fountain”, one of the important symbols of the city. It was built on 1438 and from the mask shaped taps, cold water coming from a spring 12km away runs for 24 hours. I must add that it is drinking water and you shouldn’t throw away your empty water bottles, so that you can always have cold water for free. On your left, is the “St. Saviour Church” which is one of the few survivors of the earthquake on 1667. It is claimed that, the reason behind this is the egg whites used for its mortar.

In my opinion, even if you are not planning to see anything in Dubrovnik visiting the 2 km long “city walls” is a must. While walking the walls, you will be able to see Old City panoramically as well as Croatian lifestyle, the Adriatic sea, which is no different than an aquarium and beautiful windows, all decorated with pots of flowers. I should also add that there are a few cafes on the walls were you can enjoy a cup of espresso, so don’t be scared of walking 2km.

You can find “War Photo Limited” at the 4th street to the left of Stradun, Antuninska should be visited by every human being and especially by the ones who are interested in photography. The gallery is owned and curated by a photo journalist, Wade Goddard. Photographs by artists all over the world picturing the effects of war on civilians are touchy. It is important to see the effects of war on social life in order the arouse awareness.

As you walk towards the end of Stradun, “Orlando Column” is right in front of you. It was built on 1419 and was the place where sentences were announced. The 51.1 cm long forearm of Orlando was the unit of measure for the people of Dubrovnik. The bronze sculptures on the “Clock Tower” built on 1444 gongs every hour.

When you continue walking to the right on Stradun, “Rector’s Palace” is on your left. It was built on the 15th century in the Gothic-Renaissance style. The rector is elected for one month to rule the city and he was forbidden to go out of the palace during his ruling. Palace consists of Rector’s office, private rooms, administration offices and archive. Today, it is renovated and exhibits old coins, portraits and the history of Dubrovnik.

Things I have noted so far are in the must-do list. You can find these and other attractions on the map provided.

Now it is time for the issue of shopping. Croatia is famous for its wine and olive oil. To me these were not very attractive as in Turkey we can produce them in better quality. If interested in liqueur, you can provide grappa and cherry brandy from the shops on Stradun. Prices are more or less the same at every shop. If your intention is to get some souvenir, and you prefer classics, the best place for magnets, t-shirts and others is “Aqua”, that is again on Stradun. If you would like to go for something special, go to “Candle Kingdom” for various kinds of handmade candles. Prices start from 4€.

Before I start to the personal-shopping issue, I have to remind that the fashion industry feeds from women’s weakness for shopping; therefore I will not be talking about anything for men. If you are looking for relatively better prices take a look at the boutiques on Izmedu Polaca. Brand such as Gucci and Max Mara also have small boutiques here. You can also find the shop selling old seasons’ pieces from Maria, a boutique I will talk about later. At the end of Stradun there is a jewelry shop which can drive you crazy with its Swarovski and enamel pieces. If you continue to the left of Stradun, you will see Maria’s boutique. It sells international brands such as Alexander McQueen.

To sum up, Dubrovnik is not a heaven for shophocolics, however you can find pieces that will remind you the place after years.

At the map, you can find the places I have been talking about and also the restaurants, cafes and bars that I will be reviewing at the next post.

Kaynak / Source: Lonely Planet, Croatia

Dubrovnik by Drama Queen Vol.1

2010-09-16T19:15:00.004+03:00

Dubrovnik’ten yeni döndüm ve anlatacak çok şeyim var! Nasıl gidilir, nerede kalınır, nereler gezilir, nerelerde yenilir, içilir ve elbette ne alınır...

Obstinate King, “Modern Yurtdışı Seyahat Rehberi” ile aslında konuya bir miktar giriş yaptı. Aynen onun gibi bende “kendi turumu kendim yaparım, rehberde ben olurum, turistte” diyen biri olsamda bu sefer biraz aile ile seyahat etmenin etkisi, biraz da son dakikada karar vermiş olmaktan ETS Tur ile gitmek daha uygun fiyatlı oldu. Bu arada unutmadan söylemeliyim, TC vatandaşlarına Hırvatistan’ın vize uygulaması yok. 30.000€ teminatlı seyahat sigortası yaptırmanız yeterli (Bir hafta için 30TL).

459€’luk fiyata Atlas Jet’den kiralanan uçak ile İstanbul-Dubrovnik-İstanbul direk uçuşu, havaalanı vergileri, 3 yıldızlı otelde 4 gece oda-kahvaltı konaklama, havalimanı-otel-havalimanı transferleri, 30.000€ teminatlı seyahat sigortası ve panoramik şehir turu dedikleri yaklaşık 1 saat süren rehber eşliğinde gezinti dahil. Bakıldığında içi son derece boş bir tur. Elbette ekstra günlük tur alma imkânı var. Ancak araştırdığınızda, uçak ve otel fiyatı toplamı bu bedeli geçiyor. Dolayısıyla bizden artık sırt çantasıyla dolaşmak geçti diyorsanız, bence en ucuz alternatif.
Dubrovnik’te genel olarak iyi olan otelcilik hizmeti düşünüldüğünde 3 yıldızlı otelle hayal kırıklığına uğrayacağınızı da zannetmiyorum. Kaldı ki, 4 ve 5 yıldızlı otelde konaklama şansınız da var tur alırken, baştan seçiyorsunuz. Obstinate King’in önceki deneyimlerine göre, birçok pansiyon ve düşük yıldızlı otellerden iyi hosteller bulmak da mümkün, bu durumda “Modern Yurtdışı Seyahat Rehberi” iyi bir kaynak.

Birde uçak konusu var. ETS uçağın tamamını belirli seferler için kiraladığından ucuza getirmiş diye düşünüyorum. Kendiniz gidecek olsanız, Türkiye’den direk Dubrovnik uçuşu yok, en azından şimdilik. Zagreb aktarmalı gidiyorsunuz ve Zagreb-Dubrovnik arasını Hırvat Havayolları ile uçuyorsunuz, kaldı ki can güvenliğiniz açısından uçakları gördükten sonra bunu yapmak istemeyebilirsiniz. İstanbul-Zagreb uçuşunu Hırvat Havayollarından alabilirsiniz; çünkü THY ile ortak uçuş ve THY uçakları ile gerçekleştiriliyor. Zagreb’den Dubrovnik’e uçmak istemezseniz yada Hırvatistan’ın başka yerlerini görmek isterseniz otobüs biletlerini büyük şehirlerdeki “Autobusni Kolodvor” dan (otobüs garı) temin edebilirsiniz.

Birazcık ETS’nin hizmetlerinden bahsedeyim. Atatürk Havalimanı’nda buluştuk rehberimiz Ömer Ilgazlı ile. Check-in ve pasaport işlemlerinin ardından 1 saat 35 dakika süren Dubrovnik uçuşumuz başladı. Atlas Jet’in yurtdışı uçuşlarında çok başarılı olduğuna da kanaat getirdim bu uçuş sırasında. Kabin içi hizmet kesinlikle THY ile yarışırdı. Hatta bence yemekler THY’den daha başarılıydı. Seçenekli değildi ancak, geçen yüzyıldan beri seçenekmiş gibi sunulan “tavuk mu makarna mı” yerine giderken hindili ve pestolu bir makarna dönüşte sebzeli soslu köfte yanında pilav görünce insan seviniyor. Dubrovnik Čilipi (Çilipi) Havalimanı’nda bagaj ve pasaport işlemlerinden sonra bizi bekleyen ETS otobüsleri havalimanı’ndan Eski Şehir denilen bölgeye geldik. Ana cadde boyunca önemli yerlerin önünde durup kısa hikâyelerini dinledik ve ardından “serbest zaman” aldık. “Serbest zaman” sonunda otobüslerimizle otellerimize gittik ve böylece paket program dahilindeki hizmetlerin sonuna geldik (Elbette dönüş transferi ve dönüş uçuşumuz da dahil).

Valamar zincir otellerinden olan Valamar Argosy Hotel’de konakladık. Son birkaç yıldır, Türkiye’nin birçok yerinde birçok çeşitli statüde otelde kalmış olmama rağmen, ben hiç böyle 3 yıldız görmedim. Açık büfe kahvaltısı ve akşam yemeği, akşam lobide çalan harika grupları, havuz gibi olanaklarıyla pek çok 4 ve 5 yıldızlı otelden kat kat iyi hizmet veriyor. Özellikle Antalya, 5 yıldız ve her şey dahil lafları tüylerimi ürpertir, iştahımı kapatır ve yine mi diye düşündürürken, kahvaltı ve akşam yemeği büfelerini çok etkileyici buldum. Bunun yanı sıra mini bar, ve lobby bar gibi yerlerdeki fiyatlar da çok normal. Tek espresso shot 8 Kuna (2.16 TL), Baileys 25 Kuna (6.75 TL) gibi.

Bir sonraki post, Dubrovnik eski şehirde gezilecek yerler ve alış-veriş hakkında.

I am just back from Dubrovnik and I have a lot to share! How to go, where to stay, what to see, what to eat and of course what to buy…

Just like Obstinate King I prefer to be my own tour guide, however this time I was traveling with my mom and grandma. Therefore, we preferred a travel agency, specifically ETS. Also we were a last minute traveler, so plane tickets were rocket climbing. As travel agencies rent a whole plane and certain number of rooms for the whole season, they can offer more convenient prices.

The 459€ price includes the flight with a private Atlas Jet plane in the İstanbul-Dubrovnik-İstanbul round trip, airport tax, bb accommodation at a 3 star hotel for 4 nights, transfers at Dubrovnik, 30.000€ worth travel insurance and a so called panoramic city tour which lasts an hour. Overall, the tour is quite empty; however the price is good when you think of the plane tickets and accommodation separately. There is also the possibility to get daily tours of course. As a result is you are not a backpacker, this is the cheapest alternative.

When we think of the quality of tourism sector at Dubrovnik, I don’t think you will be disappointed with the 3 star hotel. In addition, you have the opportunity to accommodate at a 4 star or a 5 star hotel. According to Obstinate King’s previous experience, it is also possible to find nice hostels which may be better than some 1-2 star hotels. In this case, www.hotelworld.com is a good source.

There is also the flight issue. ETS rented a plane; therefore they saved a lot in my opinion. If you are considering to arrange a flight, there is no direct flight from Turkey to Dubrovnik currently. However, if you would like to fly to Zagreb and then have a connecting flight, you get the domestic flight from Croatian Airlines. At this point I need to add that it may not be very safe as the planes are a little too old. There is also the option of taking the bus and visiting other cities on the way to Dubrovnik, as the direct ride takes 12 hours. The tickets are available at “Autobusni Kolodvor”, that is the bus terminal.

I shall talk a little about what ETS offers. We met our guide Ömer Ilgazlı at İstanbul Atatürk Airport. After check-in and passport control, our flight for 1 hr and 35 mins started. I also concluded Atlas Jet was very good at international flights. Food was way better than THY. At the end of the flight ETS busses were ready at Dubrovnik Čilipi (chilipy) Airport. Busses took us to the Old City where we took a short guided tour, followed by the free time.
Our accommodation was at Valamar Argosy Hotel. The 3 star hotel was nothing like a 3 star. It was much better than many 4 stars’ with the live performance groups playing at the lobby, its open buffets and pool. In addition prices for extras are quite convenient. For example a single shot espresso is 8 Kuno (2.16 TL), Baileys 25 Kuna (6.75 TL).

The next post is about the Dubrovnik Old City and shopping.

Akbank Caz Festivali 23 Eylül - 12 Ekim 2010 / Akbank Jazz Festival 23 Sept. - 12 October {İstanbul}

2010-09-14T16:05:00.010+03:00

Bu sene yine müthiş bir program yapılmış “kırmızı” caz festivali için. Ben işlerin yoğunluğu dolaysıyla sadece bir tanesine gidebileceğim ama gitme imkanı olanlar için kısa kısa kaçmayacak bazı konserlerden bahsetmek istedim.

Biletler ise Biletix'de satışta.

24 Eylül 2010 – Aya İrini
John Surman with Chris Laurence & The Trans4mation String Quartet

John Surman Büyük Britanya’dan çıkan en yetenekli caz müzisyenlerinden biri. Adanın müzik konusunda başarısı malum. Oradan çıkıp da dünyayı kasıp kavurmuş sanatçıları saymaya başlasak tüm gün sürebilir. İlginçtir ki bu durum “caz” konusunda böyle değil, tek tük sanatçı ismini duyurmayı başarabilmiş. John Surman da bunlardan biri. Özellikle Alman plak şirketi ECM üzerinden çıkardığı albümler müthiş. Hüzünlü saksafon tonu da zaten bu şirketin sound’una tam uymaktadır.

Ülkemize ise klasik bir caz grubu yerine yaylılar orkestrası ile geliyor. Bu tip klasik müzik enstürmanları ile caz müziğin birleşimine hep temkinli yaklaşmışımdır. Çünkü sonuç tahmin edilemez oluyor; bazen müthiş bir müzik ziyafeti çekerken bazen de kendinizi tam anlamıyla bir “freak show”un ortasında buluyorsunuz. Bu konserin sound’u hakkında bir fikir edinmek isterseniz ECM 1956 katalog numaralı “Spaces in Between” albümünü dinleyebilirsiniz.

Daha fazla uzatmayayım, Aya İrini zaten büyülü bir alan ve konser için seçilebilecek en iyi yerlerden biri. Benim tavsiyem bu değerli müzisyenin konserini kaçırmamanız.

28 Eylül 2010 – Babylon
Nils Petter Molvaer

İşte benim gideceğim konser! Trompet en sevdiğim müzik enstürmanı bu yüzden pek tarafsız olamayacağım ama Baltık’lardan gelen bu ünlü sanatçı gerçekten heyecan verici. Yaptığı besteler, kendine özgü lirik sound’u ve sahne performansıyla bir bütün.

Yaptığı müzik ise gelecekte caz müzik nasıl olacak ondan bir demet sunuyor adeta. ECM’den çıkardığı Khmer ile başlayan yolculuk son zamanlarda kendi plak şirketinden çıkardığı albümler ile devam ediyor. Hem kulağa hem göze hitap eden bir sahnesi var. Gözü kapalı gidip müthiş zaman geçireceğiniz konserlerden.

29 Eylül 2010 – Cemal Reşit Rey (CRR) Konser Salonu
Miroslav Vitous “Remembering Weather Report” feautiring Franco Ambrosetti

Çek kontrbas canavarı Miroslav Vitous caz dünyası için en önemli isimlerden biri. Efsanevi Weather Report grubunda çalmış, Miles Davis, Chick Corea gibi müzisyenlere eşlik etmiş dev bir isimden bahsediyoruz. Yanlış anımsamıyorsam ülkemize ikinci gelişi olacak fakat böyle müzisyenleri festivallerimize çekebilmek büyük bir keyif gerçekten.

Konserin isminde geçen “Weather Report” grubundan kısaca bahsetmek lazım. Bu grup deneysel piyanist Joe Zawinul ve her daim avant-garde olan saksafoncu Wayne Shorter tarafından 40 yıl önce kurulduğunda caz dünyasında yepyeni bir akım başlattı. Fusion olarak adlandırılan bu yeni müzik türünde jazz ve rock müzik müthiş bir biçimde harmanlanmıştı. Sonuç olarak onlarca albüm ve bu gruptan esinlenmiş yeni bir sürü grup türemiştir. Bir değişik anektod ise grubun kurucuları değişmese de dönemin en iyi müzisyenleri hep bu grupta çalmıştır. Bunun nedeni ise bu grupun sound’unda her enstürmanın ayrı bir solosu olması ve şarkıların yoğun improvizasyonları içermesi. Kısacası bir müzisyenin kendini geliştirmesi için gereken her şey vardı: Üstad seviyesinde müzisyenler, improvizasyonlar, sololar... Bize de ortaya çıkan muhteşem “şey”leri dinlemek kalıyordu.

İşte bu grubun demirbaşlarından olan Miroslav Vitous, 2006 yılında yine ECM plak şirketinden bu gruba saygı duruşu niteliğinde bir albüm çıkarmıştır. Albümdeki parçaların çoğunluğu Vitous’un bestelerinden oluşuyor. Güzel ve ilginç olan taraf bu besteler efsanevi Weather Report grubunun şarkılarından yada grubun üyelerinin şarkılarından esinlenerek, düşünülerek yapılmış. Veya ünlü klasik müzik bestecisi Dvorak ile Miles Davis’in füzyonu gibi uçuk şeyler denenmiş. Bu yeni bestelerin tamamen akustik ve oldukça uyumlu Vitous’un yeni grubundan dinlemek ise ayrı bir keyif. Konserden önce bir fikir edinmek isterseniz ECM 2073 katalog numaralı “Remembering Weather Report” albümünü alabilirsiniz fakat sizi temin ederim ki canlı performans bambaşka olacak!

30 Eylül 2010 – Babylon
Burhan Öçal & Jamaaladeen Tacuma & Wolfgang Puschnig

İşte bir freak show! Dünyaca ünlü sanatçımız, müthiş yetenek ve güzel insan Burhan Öçal’a Amerika’lı basçı Tacuma ve saksafoncu Puschnig eşlik edecek. Burhan Öçal’ın darbukasına ve ritmlerine söylecek zaten hiçbir şey yok. Funk ile aram pek olmadığından Tacuma’yı daha önce dinlemişliğim yok fakat funk bas ile darbuka’nın etkileşimi çok ilginç olacak! Puschnig ise gerçek bir yetenek ve ismini kanıtlamış bir isim. Genelde benim dinlediğim albümlerinde melankolik ve ağır çalan bir havası vardı. Fakat konserdeki diğer isimleri düşününce o gece sert çalacak demektir!

8 Ekim 2010 – Ghetto
Hindi Zahra

Bu isme özellikle dikkat çekmek isterim. Normalde iki elim kanda olsa gideceğim bir konser fakat bu tarihte yurt dışında olacağım için kaçırıyorum.

Sanatçının albümü 2010 yılı arasında aldığım albümlerin en iyilerinden biri. Gerçi yaptığı müzik ne kadar caz olarak adlandırabilir bilmiyorum ama müthiş bir füzyon olduğu gerçek. Kendi kültüründen kattığı değerler ile günümüz modern müziğini çok çok iyi bir şekilde harmanlamış üstüne bir de çok güzel sözler yazmış. Yer yer huzura ereceğiniz, zaman zaman çok eğleneceğiniz oldukça keyifli bir konser olacağına eminim. En azından Avrupa’dan gelen haberler öyle :).

Yeni nesil sanatçılar böyle olmalı işte! Süper yetenekli biri. Bestelerini kendi yapıyor, sözlerini kendi yazıyor yani hep kendinden bir şey katıyor. Sesi de çok güzel olunca elbet keşfediliyor insan. Gidebilecekleri şimdiden kıskandım diyip bu yazıyı sonlandırıyorum.

Bunların dışında eğer daha önce hiç dinlemediyseniz İlhan Erşahin ve Selen Gülün’e gitmenizi tavsiye ederim. Bu tip sanatçılar, özellikle ülkemizden, kolay yetişmiyor. Desteklemek lazım o yüzden.

İlhan Erşahin daha çok future jazz denilen elektronik müzik tabanlı bir caz yapıyor ve gerçekten eğlenceli bir sahnesi var.

Selen Gülün ise ülkemizin yetiştirdiği en iyi caz müzisyenlerinden biri. Çok güzel besteleri ve harika bir piyano stili var. Yumuşak çalışı ile Norveç’li ünlü piyanist Tord Gustavsen’e benzetiyorum ben onu. Çok özel bir akşam olacağına eminim.

“Red” Jazz Festival, which takes it color from the sponsor bank’s logo, is the 3rd and last of annual big jazz festivals in the beautiful city of İstanbul. In this festival you can watch and listen famous jazz artists from all around world and it also offers local cuisine i.e. local jazz stars.

This year, I am going to attend only one of the concerts due to my very busy schedule. But I made a small recommendations list which you shouldn’t miss!
If you like future jazz, which is combination of classic jazz instruments based on electronic background, I strongly recommend İlhan Erşahin. He is a very talented composer and a fine saxophone player who owns a jazz club in New York. He will play in a bar called “Babylon” which has very very good history. A lot of talented musicians over the year came here and performed. I like this place a lot, sort of a home to me and I know you will like it there too.

Selen Gülün, one of the most talented jazz musicians this country growed, will perform three nights in a row. She is a great composer and a pianist, whom also sings occasionally. Her style can be categorized as post-bop, modern jazz. I tend to compare her delicate piano playing with world renowned pianist Tord Gustavsen. She is also very productive, already a bunch of albums released. So I suggest go with a few extra bucks, at the end of the concert you may want to buy and get them signed :).

Other than this, Burhan Öçal concert is likely to be a “different” experience and this freak show should not be missed.

Now let’s talk about international starts that are going to attend this year’s festival. In the first week of the festival, English baritone sax player John Surman and his string orchestra will play in beautiful Aya İrini Museum. The week after, there will be two massive concerts in succession: Baltic trumpet player Nils Petter Molvaer and Czech bass giant Miroslav Vitous. If you like future jazz, Nils Petter Molvaer certainly will give you the best and if you want classic jazz tunes blended with modern notes and ECM record’s unique sound, Miroslav Vitous Band is a sensible choice. Finally, finish this festival with highly acclaimed young musician Hindi Zahra. Her freshness and ability to both write and sing songs will put a smile on your face.

Until next time, which is going to be annual Ankara Jazz Fest.

For tickets,
http://www.biletix.com/static.htm?page=sp36

Modern Yurtdışı Seyahat Rehberi

2010-09-09T17:38:00.011+03:00

Tatil yapmak esasında oldukça detaylı plan yapmayı gerektirir. Eğer bir haftasonunuzu ayırıp her noktayı kapsayan bir plan yaparsanız unutamayacağınız bir tatil geçirmeniz muhtemel. Eğer bu haftasonu planını bir de tatile çıkmadan aylar önce yaparsanız hatırı sayılır miktarda da kâr edersiniz.

Ülkemizde yeni yeni başlayan yurtdışı seyahat hevesi dolayısıyla bir şeyler karalamaya karar verdim. Genellikle yurtdışı seyahatleri bir turizm acentası ile anlaşılıp, gerçekleştiriliyor. Aslında en mantıklısı da bu. Çünkü bu acentalar uçak firmaları ile anlaşıp çok ucuza bilet kapatabiliyorlar. Hava yolu firması belki boş dönecek uçağının biletlerini acentaya satıp kendini sağlama alıyor. Acenta da normalden ucuza bilet almış oluyor. Bunun dışında acentalar yurtdışında anlaştıkları otellerden de çok avantajlı fiyatlar alabiliyorlar. Fakat bunun bize -yani müşteriye- yansıması ne yazık ki aynı şekilde olmuyor. Tur fiyatları hala çok fahiş. Özellikle de yurtdışı muadilleri ile karşılaştırılınca. Hoşuma gitmeyen bir diğer yan ise ilanlarda veya şahsen sorduğunuzda bile kalınacak otelin adının verilmemesi. 3 yıldızlı bir otel denip geçiştiriliyor ve işiniz tamamen şansa kalıyor. Artık bahtınıza göre otel hiç bir şekilde yıldız hak etmeyecek kadar rezalet de olabilir yada şehre çok uzak olabilir ki böylece hiçbir şey göremeden geri dönersiniz. Uzun lafın kısası ben bir turizm acentasıyla çıkmayı hiç avantajlı bulmuyorum ve biraz kendi rehberimden bahsetmek istedim.

1. Vize İşleri

Görmek istediğiniz ülkeyi belirledikten sonra Emniyet Genel Müdürlüğü’nün web sitesinden bu ülkenin T.C. vatandaşlarına vize uygulayıp uygulamadığını kontrol edin.
http://www.egm.gov.tr/hizmet.yabancilar.vize.asp (En altta C bölümü)

Eğer vizeye ihtiyacınız varsa o ülkenin elçilik sitesinden gereken evraklar listesini bulabilirsiniz. Bu aşamada standart istenen evraklar var, fazla büyütmeye gerek yok. Otel ve uçak rezervasyonları şart. Burada dikkat edilecek nokta bu rezervasyonları yaparken “Flexible” yani iptal edilebilir olarak yapmak. Olası bir sorunda cebinizden para çıkmamış olur. Genelde oteller kalacağınız günden 1 gün önceye kadar karşılıksız iptal edebiliyorlar. Ek olarak eğer öğrenciyseniz öğrenci belgesi, ailenizden sizi oralarda açta açıkta bırakmayacağına dair bir yazı vs. Eğer çalışıyorsanız maaş bordronuz, banka hesabınız vs. Artık vize işlemleri de baya hızlandı, eğer evraklarınız sorunsuz ise 3-4 güne vizeniz elinizde oluyor.

2. Uçak Bileti

Gelelim uçak bileti kısmına. En fazla seçeneğinizin olduğu yer burası. Benim tercihim biletlerin “mil” ile alınması. Bilmeyenler için kısaca bahsetmek gerekirse, bu tip kredi kartları ile alışveriş yaptıkça puan yerine mil kazanıyorsunuz. Genelde 1 TL’lik harcama 1 mil’e eş değer. Mil karta göre değişse de ortalama olarak Avrupa’ya gidiş-dönüş bir uçuş ise 20.000 mil değerinde. Fakat genellikle bankaların yaptıkları anlaşmalar sonucu, özellikle benzincilerde, 1 TL = 2 mil gibi kampanyalar oluyor. Bir de bu süre içinde yaptığınız uçuşlardan da mil kazanabiliyorsunuz. Ayrıca bu tip kartların büyük havaalanlarında “lounge” hizmetleri oluyor. Eğer ki bir aktarmanız varsa o havaalanının kargaşasından bir anda kopup huzurlu ve konforlu bir ortama geçiş yapabilirsiniz. Bu tip kredi kartlarının en büyük dezavantajı ise taksit yapılamaması. Gerçi bazen kampanyalar ile taksit de yapılabiliyor ama yılın genelinde böyle bir imkan yok. Tabii ki bu durumun avantaj veya dezavantaj oluşu kişiden kişiye değişebilir. Taksit olmaması sayesinde sadece cebinizdeki parayı harcıyorsunuz ve dağ gibi bir borcun altına girmiyorsunuz. Daha detaylı bilgi ve mil kartlarının karşılaştırılması için bu siteyi şiddetle tavsiye ederim.

Mil kartınız yoksa internette aramanın gücüne inanmanız gerekiyor. Bir çok havayolu firması var. Türkiye’de THY ve Pegasus’un yurtdışı uçuşları var. THY’nin kalitesinin altını çizmek isterim bu noktada. Gerek yurtiçi gerek yurtdışı firmalarla karşılaştırınca oldukça iyiler. Bunun dışında gitmek istediğiniz ülkenin ulusal havayollarına da bakmanızı tavsiye ederim. İlk aklıma gelenler, Austrian Airways, British Airways, Air France, Lufthansa, SAS vs. (Dip not: "Round trip" dedikleri şey gidiş-dönüş bilet)

Son olarak tüm bu işleri sizin için yapan siteler de var. İnternetteki uçak bilet fiyatlarını tarayıp, tercih ettiğiniz tarihler arasında ucuz olan uçuşları listeliyorlar. Ben biraz eski kafalı olduğumdan bu işi kendim yapıyorum, pek güvenemiyorum :). Ekobilet, Sonfiyat ve Skyscanner benim bildiklerim.

Bir de not düşeyim eğer İngiltere düşünüyorsanız easyJet diye bir alternatif var ki muhteşem! Bilet fiyatlarında her şey opsiyonel, bagaj bile! Eğer ufak bir bagajınız varsa (uçağın el bagajına sığabilecek ölçülerde), bagaj parası vermeyeceğinizden 100 € gibi bir rakama bile uçabilirsiniz.

3. Konaklama

Şimdi sıra otel seçimine geldi. Benim bu konuda sıklıkla kullandığım iki site var: Booking.com ve Hostelworld.

Booking.com sitesinin arşivi gerçekten muazzam. Dünyanın dört bir yanından bir çok otel barındırıyor ve bu oteller hakkında fotoğraflar, kullanıcı yorumları ve özel teklifler sunuyor. Yapmanız gereken siteye girince gideceğiniz şehri ve kalacağınız tarihleri yazıp arama yapmanız. Sonra çıkan seçeneklere göre bütçenize uygun oteli seçebilirsiniz. Zaten fotoğraflara ve yorumlara bakınca seçim kolay oluyor ve oraya gidince bir sürpriz ile karşılaşmıyorsunuz. Bu arada site bir “rezervasyon” sitesi yani otelin ücretini bu site üzerinden ödemiyorsunuz. Kredi kartınızı vermenizin sebebi otel kartınızda gereken ücreti bloke ediyor, otele vardığınızda ise bu ücret resepsiyondaki kişi tarafından kartınızdan çekiliyor. Sitenin ayrıca Türkçe dil seçeneği de mevcut. Bu siteyi iyi taramak lazım, süper fırsatlar ile karşılaşabiliyorsunuz. Mesela bir kaç yıl önce Prag’da kalacak yer ararken, bu site üzerinden 4 yıldızlı bir otel buldum. Otel meğer aynı binada eskiden 2 yıldızlı olan bir oteli alıp yenilemiş ve adını duyurmak amacıyla acayip bir promosyon yapmış. Bana da 4 yıldızlı otel konforunda, kuş tüyü yastıklar, full course kahvaltılar vs., pansiyon fiyatına konaklamak kalmıştı :).

Hostelworld sitesi ise bambaşka bir konsept. Bu sitede dünyanın dört bir yanından “Hostel” denilen konaklama imkanları listeleniyor. Hostel’lerde yurt (dorm) denilen 3-4-5 kişilik konaklanan odalar ve double denilen bildiğimiz çift kişilik konaklamalar için odalar bulunuyor. Banyo ve tuvalet ise “shared” yani bir katta bir tane var ve o kattaki bütün odalar tarafından kullanılıyor. Bir de tüm Hostel’e ait mutfak oluyor. Anlayacağınız üzere bu tip konaklama biraz genç işi. Lakin gerçekten işini iyi yapan Hostel’ler var ve onlarda kalmak ayrı bir keyif. Çünkü bu tip yerlerde sizin gibi gezginlerle kaynaşıp daha önce keşfetmediğiniz yerlere gidebilirsiniz, muhabbet edip ufkunuzu açabilirsiniz yada en kötü küçük gezi grubunuza bir kaç kişi daha katılır ve böyle kültürel çeşitlilik her zaman iyidir. Her şeyi geçtim hostel’lerde hakikaten çok ucuza kalabiliyorsunuz. İşte hostelworld sitesi de bu noktada devreye giriyor. Sitede kullanıcı yorumlarına ve fotoğraflara bakarak hostel’in temiz ve güvenli olduğunu tespit edebilirsiniz. Bu tip konaklamalara genelde sadece uyku için gideceğinizden şehre biraz yakın olursa da fena olmaz. Site rezervasyon yaptırdığınız zaman ücretin %10’unu tahsil ediyor. Geri kalanını hostel’e varınca ödüyorsunuz. Site ayrıca size bir şehir rehberi mail atıyor ki bu rehber nerede ucuza yemek yenir vs. gibi oldukça yararlı bilgiler içeriyor.

4. Rehber

Son olarak kendinize bir şehir rehberi hazırlayın. Bu sayede şehirde kaybolmak yerine kısa bir seyahatta bile oldukça verimli ve hızlı bir şekilde kendinize özel bir şehir turu yapabilirsiniz. Tamamen kendi ihtiyaçlarınız ve zevklerinizi seçebilmenin özgürlüğü içinde bilgisayar başına oturun. Sonuçta insan hep tarihi kale, böcek, çörek görmek istemez. Klas vintage mağazalar, sevdiğiniz sanatçının konseri veya methini çok duyduğunuz bir restoran. Sadece aramaya inanmanız gerekli!

Fakat her şeyden önce havaalanından otele nasıl ulaşacağınızı da tespit edin :). Sonra taksicilere fahiş fiyat vermek zorunda kalırsınız. Genelde havaalanından şehir merkezine giden Havaş tarzı otobüsler oluyor. Bunlara makul bir ücret verdikten sonra şehir merkezinden otele gitmeniz için bir çok seçenek ortaya çıkıyor. En garantisi taksi iken, ben yerel halka karışmanızı tavsiye ederim. Otobüs, tramvay veya metro. Yeter ki ineceğiniz durağı bilin :).

Kendi rehberimize dönecek olursak, bu rehberin başlangıç noktası Lonely Planet olmalı. 5-10 $ bir ücret karşılığı o şehir hakkında oldukça detaylı bir rehber (.pdf dosyası halinde) ediniyorsunuz. Bu rehberde turistik yerlerden tutun da gece klüplerine kadar bir çok yer tanıtılıyor ve size yaklaşık olarak kaça patlayacağı yazıyor. Bunun yanı sıra şehrin içinde yapabileceğiniz örnek turlar da sunuyorlar. Bu çizgileri takip etmek de eğlenceli olabiliyor.

Bir diğer noktanız gezi blogları ve ekşi sözlük olmalı. Buralarda gözünüze kestirdiğiniz yerleri Google Maps kullanarak tespit edip rehberinize eklemelisiniz.

Benim anlatacaklarım bu kadar. Umarım yararlı olmuştur. Daha fazla sorularınız varsa yorum olarak atabilirsiniz veya mail yoluyla da cevaplayabilirim. Şimdiden iyi tatiller ve keyifli maceralar :).

-----------------------------------------------------------------------

This is a post about travelling abroad. It will be only in Turkish because visa regulations and travelling agencies differ enormously for every country. So there will be no sense for translating this post. Also I’m pretty sure that key points of this guide is very well known across EU. You can see familiar sites like hostelworld etc. Anyway, apologizes for this time :).

Song of the Day

2010-09-08T18:23:00.006+03:00

Günün karmaşasından, gündemin yoğunluğundan, ki özellikle bu günlerde, insan sanattan uzun süre uzak kalabiliyor. Yada başka bir deyimle insanlıktan çıkıyor! Müzik, bana en çok hitap eden sanat dalı ve benim için topraklama görevi yapıyor. Sıfırlıyorum kendimi bir nevi. Lissie ismine de geçenlerde eve dönerken Ankara'mızın yerel radyosu Max FM'de denk geldim. Uzun zamandır beni bu kadar heyecanlandıran böyle yeni birine denk gelmemiştim. Güzel, yetenekli, süper bir gırtlak ve videolardan anlaşıldığı kadarıyla muhteşem bir enerji! Genç yetenek dediğin böyle olur!

Bu arada Max FM ile ilgili bir yazı da yakında burada olacak. Çok iyi çalıyorlar cidden!

------------------------------------------------------------------

The year is 2010 and we are still capable of generating mind-freaking talented musicians! I came across to Lissie in Ankara's local radio Max FM, there will be a review about this radio station on this blog soon, and from the first moment I heard her I was mesmerized! She is young... she's talented... she's beautiful... she's very energetic and has a great voice. Don't miss out!

Marmelatte Café & Bakery

2010-08-24T19:17:00.006+03:00

Ahmet Taner Kışlalı Mahallesi

37. Cadde 3/A Konutkent-2 Çayyolu
T. 00 90 312 240 2400

Buraya gideli yaklaşık 1 ay oldu ama yazmak ancak kısmet oluyor. Marmelatte’a ilk defa 3 yıl kadar önce gitmiştik. O günden beri ara sıra, brunch, öğle ve akşak yemeği için ziyaret ettik. İlk zamanlarında çok müşterisi olmazdı, ancak şimdi özellikle bruncha gidiyorsanız rezervasyon şart. Bu durum kaliteyi arttırdıklarından yada içki ruhsatı aldıklarından değil bence. Tek sebebi Park Caddesi’nin saçma populerliğinin dışarı taşması. Eskiden fiyatları da uygundu, şimdi açıkcası sundukları için pahalı buluyorum.

Marmelatte’ın harika bir bahçesi var, hem geniş hemde çok bakımlı. Ben şahsen dayanamayıp, sandaleterimi çıkardım ve çimlere çıplay ayak basmanın keyfini çıkardım. Bu bahçede pazar günleri harika bir brunch oluyor. Ancak bahçe geniş olduğundan masa sayısını fazla tutmakdan da kaçınılmamış ve en azından benim için fazlasıyla kalabalık bir hal almış.

Biz gittiğimizde ölümcül sıcaklar hüküm sürdüğünden yemek seçme konusunda son derece zorlandık ve tavuklu sandöviç, soğuk rozbif sandöviç, tavuklu quesedilla, 2 bira ve elma suyu sipariş ettik. Açıkcası ben çok mutlu olmadım rozbif sandöviçle. Obstinate king böyle durumlarda yemeği ‘sıkıcı’ diye betimler. Benim içinde aynı durum söz konusu oldu, belkide rozbif yemeye çalışmakta yaptım hatayı. Gerçi sandöviçin bir yarısınında malzemeyi diğer yarısına koyup, dolayısıyla tam porsiyon sandöviçi yarım porsiyon ekmekle yediğimde ancak içi dolmuştu ekmeğimin. Benim aksime Obstinate King ve ‘aile dostumuz’ Can, hayatlarından memnundu. Onların memnuniyetinin yemeklerden çok 45 derece sıcakta içtikleri buz gibi biralardan olduğundan da şüphelenmiyorum değil.

Yemeğinden mutsuz olan ben paylaşmak üzere tatlı yemeyi önerdim ve serin olması amacıyla Antep Fıstıklı parfe ve üzerinde 1 top dondurma sipariş ettik. Yıllar once annemin yaptığı çilekli versiyon ile tanışmıştım parfeyle. Sadece dağ çilekleriyle beslenebilecek biri olarak mutluluktan ölebilirdim o an! Neyse konumuza dönecek olursak, annem o parfeyi %90 çilek kullanarak yapmıştı. Doğal olarak fıstıklı parfeden de yemyeşil, masaya konulduğunda fıstık kokacak birşey bekliyorum. Gelen zımbırtıyı fotoğrafta görüyorsunuz. Altında manasız bir kek, üzerinde kakaolu (çikolatalı bile değil) parfe dedikleri ama benim pek birşeye benzetemediğim nesne ve üstüne vanilyalı dondurma (Mövenpick olduğundan dondurma güzeldi). Biraz yedik ve ortaya vardığımızda adının neden ‘fıstıklı’ parfe olduğunu öğrendik. İçin 3 adet iç Antep Fıstığı vardı. Etkileyici değil mi?

Yukarıdakilere yemeğin çeştli aşamalarında eklenen 1 soda ve 1 su ile toplam 92 TL hesap ödedik. 3 kişi olduğumuzu düşünüldüğünde, fiyat için eh fena değil dersiniz belki ama fiyat/performans olarak düşünüldüğünde bence son derece pahalı.

It has been about a month since we have visited the place but I couldn’t write it until today. It was about 3 years ago, when we first dined at the place. Since then, we had brunches, lunches and dinner every now and then. In the first days, there weren’t much people but today, if you are especially planning to go for brunch you definitely need to reserve. I don’t believe this is because they improved their quality or liquor license. My assumption is Marmelatte became popular because the close Park Street famous with its restaurants, bars and club like places. The prices were also convenient than on, but a lot changed in Marmelatte in the last few years.

Marmelatte has a great garden. I personally couldn’t resist taking of my shoes and stepping on the grass bare foot. They have a great brunch at this wonderful garden on sundays. However, the garden in very big, therefore they have many tables and that big crowds are not really for me.

When we were there, the deadly hot weather didn’t let us have a main course therefore we ordered a chicken quesedilla, roast beef sandwich, a chicken sandwich, 2 bottles of beer and an apple juice. To start with, I wasn’t happy with my roast beef sandwich. The ingredients in the bread were for only a half portion sandwich. Other than that, something was missing, I couldn’t enjoy it. Obstinate King would call such a dish ‘boring’. On the contrary, Obstinate King and our ‘family friend’ Can liked their food. However, I suspect that it was because they were enjoying cold beer at that weather.

After the disappointment with the food, I suggested to order a desert to share. The best thing would be something cold; therefore we order a parfait with pistachio nuts. My first parfait ever was my mother’s which was with strawberries. As I can change anything for strawberries, I thought I was in heaven that day. Whatever, the fact is it that it’s 90% strawberries. As a result I was expecting something very green. You can see the undefined thing at the picture. On top of an irrelevant piece of cake stands some parfait with cacao (not even chocolate!). On the very top is vanilla ice cream (luckily they use Mövenpick). We started the discovery and when we were finally in the middle, there were 3 pieces of pistachio nuts. Very impressing, isn’t it?

Apart from the things I have mentioned we had a spring and a sparkling water and paid 92 TL. Considering we were 3, you may think it is OK, but when you think of the price/performance ratio, it definitely is very expensive.